tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post4525947449798647829..comments2010-02-07T09:48:00.390+11:00Panevisnoreply@blogger.comBlogger12125tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-56158909140423977102010-02-07T09:48:00.390+11:002010-02-07T09:48:00.390+11:00و...<br /><br />زندگی شستن یک بشقاب است...<br /><br />و باز کردن یک کنسرو ماهی در هوای پاییزی دربند!ساناز م.noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-4988353442964749442010-02-05T17:43:37.402+11:002010-02-05T17:43:37.402+11:00&quot;خواب کوتاه&quot; عزیز،<br /><br />سئوال شما اینست که موقع تماشای فکر، چرا توصیه می‌شود آن فکرها و تصویرهای مورد مشاهده را تجزیه و تحلیل نکنیم؟<br /><br /> جواب هم همین است که: بدلیل اینکه خود تجزیه و تحلیل کردن، یعنی فکر کردن، احتیاج به تصویرسازی توسط ذهن دارد، و لاجرم فکر پشت فکر ساخته می‌شود، لذا ذهن یک لحظه ساکت و آرام و بی‌حرکت نخواهد بود و نتیجتاً سکوت وجود نخواهد داشت. لذا ناآرامی درون همچنان خواهد بود.<br /><br />تجزیه و تحلیل و فکر کردن هنگام تماشای ذهن، حکم خون بخون شستن را دارد.<br /><br />امیدوارم روشن شده باشد.<br /><br />در مورد سئوال دومت، سعی کن جریان را عملی کنی و تجربه کنی. بجای بحث تئوریک، اهل تجربه باش. آنوقت خودت پاسخ را حس و لمس خواهی کرد.<br /><br />زنده باشی.پانویسhttp://www.panevis.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-7189892961578676142010-01-31T20:45:49.795+11:002010-01-31T20:45:49.795+11:00سوال به همین سادگی است &quot;اصلا اگر قرار نیست تجزیه تحلیلی باشد پس چرا این جلسات باید به من گرفتار تجزیه تحلیل کمک کند؟&quot;<br />هر چند طی این زمان فکر میکنم اندکی از جواب را یا فتم و آن اینکه بهتر به هیچ تجزیه تحلیلی مانند یک مستمع به این جلسات گوش کنم خوشحال میشوم اگر توضیح بیشتری اگر ارایه کنید.<br />2- مگر نمی گوییم هنگامی که من حضور ندارد درد یا رنچ یا عدم آرامش نیست ؟ خوب این عشق یا حقیقت را وقتی منی در کار نیست چه چیزی حس میکند ؟خواب کوتاهnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-51947567705056425112010-01-31T00:10:46.272+11:002010-01-31T00:10:46.272+11:00دوست عزیزی که با نام &quot;خواب کوتاه&quot; نوشته‌اید،<br /><br />متن شما متاسفانه مشخص نیست کدام جمله‌اش سئوالی است و کدام، نه. <br /><br />لذا برای من روشن نیست سئوالتان دقیقاً چیست.پانویسhttp://www.panevis.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-63367314604737836832010-01-29T07:40:00.738+11:002010-01-29T07:40:00.738+11:00سلام <br /> مدتی است مطالب شما را روزانه و با حوصله گوش میکنم. این مثال باعث شد تا مطالبی که چندی است ذهن مرا مشغول داشته طرح کنم تا شایداین ابهامات برایم حل شود 1- اصلا اگر قرار نیست تجزیه تحلیلی باشد پس چرا این جلسات باید به من گرفتار تجزیه تحلیل کمک کند( مانند آن کر پیشاپیش جواب احتمالی شما را حدس میزنم ) فرض میکنم این مطلب به من کمک میکند تا به آگاهی برسم که این بی معنی است که ذهن با رسیدن به آگاهی می تواند خود را از میان بردارد! یا نوع دیدگاه مرا تغییر میدهد تا بتوانم با دید جدیدی نگاه کنم یا بقولی بعنوان یک ناظر از ذهنم کمک بگیرم. این شستن خون با خون نیست؟<br /> <br />در کل طی این نزدیک به سی جلسه که گوش کرده ام شاید دچار یک سوء برداشت از کلام شما شده ام که ذهن همان نفس است و نفس دشمن من و من باید بی ذهنی و مرگ نفس را تجربه کنم !<br />هرچند که احساس می کنم که نفس مجموعه تمایلات من است که ذهن را با القاعات اجتماعی که از آن حمایت میکند آلوده میکند و در خدمت خویش میگیردومسموم میکند و در زندان نگه می دارد. حال با بی تفاوت کردن ذهن نسبت به نفس و اظهار نظر محیط اجازه دهیم تا ذهن بدون آلودگی و بعنوان یک ناظر خالی از هرگونه قضاوت بتواند خود را از اسارت نفس آزاد کند و نفس را در کنترل بگیرد.<br />امیدوارم در درک این قسمت مرا راهنمایی کنید <br />اما دومین مورد آیا اصولا می شود نسبت به هجو یا تعریف واکنش نداشت اگر این چنین است پس چرا خود مولوی نسبت به واکنش شنوده سخن این قدر حساس است .<br />لحظه ای که این بچه میبیند که بچه دیگر فقط دارد گاز میگیرد او را تحمل میکنداما احساس کند این کودک دیگر قصد آسیب زدن جدی به او دارد همین واکنش را میدهد ! <br />آیا واکنش &quot;من&quot; هم به حمله احساسی &quot;شما&quot; همین احساس بچه باید باشد .آیا اگر حمله &quot; شما&quot; بقصد آسیب باشد ( که معمولا هم هست ) می توان ساکت نشست . یا اصلا وقتی &quot;من&quot; احساسی نباشد دردی هم نیست. خوب اگر &quot; من &quot; نباشد پس لذتی هم در کار نیست مستی یا عشق یا حقیقت هم نیست .خواب کوتاهnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-60275386033910741072010-01-23T00:42:32.186+11:002010-01-23T00:42:32.186+11:00درود بر شما پانويس گرامي و سپاس از حضور پر مهرتان<br />از مطالب و نگارش روان و زيباي شما بهره مند گشتم،پايدار باشيد.....پريساپريساhttp://www.paryrouy.blogfa.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-24311433152579563292010-01-17T01:55:42.801+11:002010-01-17T01:55:42.801+11:00:)fafanoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-43946880349310500062010-01-16T23:02:00.670+11:002010-01-16T23:02:00.670+11:00خیلی زیبا نوشتید.<br />@};-مهنازnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-55433947557269807782010-01-16T00:21:29.529+11:002010-01-16T00:21:29.529+11:00:)سوگندnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-89273811652115283852010-01-14T05:07:54.419+11:002010-01-14T05:07:54.419+11:00آقای پانویس سلام ...<br />تازه با وبلاگ پربارتان و برنامه های هفتگی وزینتان آشنا شدم . تمام برنامه های دو سال قبلتان را دانلود کردم و البته چه کار اشتباهی!!!.... چون به آن بدجوری معتاد شدم و شب و روز تو ماشین و تاکسی ، موقع خواب و بیداری باید به آن گوش بدهم . کارتان بسیار ارزشمند است .<br />موفق و پایدار باشیدشهرامhttp://rozmargi.blogdky.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-23088059648058475642010-01-12T20:03:33.169+11:002010-01-12T20:03:33.169+11:00بلي پانويس جان جان<br />همين است اگر ما از دام زمان رها شويم مشكل ما حل خواهد شد!<br />با تقديم احترام<br />امينAminnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-18761376773816292202010-01-12T09:31:33.692+11:002010-01-12T09:31:33.692+11:00Mamnoon ,ya hagahhAnonymousnoreply@blogger.com