// API callback
related_results_labels_thumbs({"version":"1.0","encoding":"UTF-8","feed":{"xmlns":"http://www.w3.org/2005/Atom","xmlns$openSearch":"http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/","xmlns$blogger":"http://schemas.google.com/blogger/2008","xmlns$georss":"http://www.georss.org/georss","xmlns$gd":"http://schemas.google.com/g/2005","xmlns$thr":"http://purl.org/syndication/thread/1.0","id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115"},"updated":{"$t":"2023-12-16T10:00:59.867+11:00"},"category":[{"term":"خودشناسی"},{"term":"زندگی"},{"term":"خاطرات"},{"term":"عرفان"},{"term":"شعر"},{"term":"اجتماعی"},{"term":"مولانا"},{"term":"عشق"},{"term":"ذهن"},{"term":"سئوال"},{"term":"سکوت"},{"term":"حافظ"},{"term":"خبر"},{"term":"زمین"},{"term":"محمدجعفر مصفا"},{"term":"مطالب دوستان"},{"term":"استرالیا"},{"term":"تلخند"},{"term":"تک‌بیتی‌های ناب"},{"term":"طبیعت"},{"term":"طنز"},{"term":"وب‌سایت"},{"term":"صدا"},{"term":"ازدواج"},{"term":"قرآن"},{"term":"سعدی"},{"term":"محمود"},{"term":"مهملات"},{"term":"کتاب"},{"term":"کودکان"},{"term":"پادکست"},{"term":"فیلم"},{"term":"ویدیوکست"},{"term":"نماز"},{"term":"لم خودشناسی"},{"term":"ضرب‌المثل"},{"term":"ادیان"},{"term":"با مهتاب"},{"term":"فلسفه"},{"term":"علم"},{"term":"با آفتاب"},{"term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"term":"حیوانات"},{"term":"ملا نصرالدین"}],"title":{"type":"text","$t":"Panevis.com"},"subtitle":{"type":"html","$t":"پانویس، وبلاگ خودشناسی، عرفان، پادکست‌ها و برنامه‌های صوتی خودشناسی و عرفانی، شرح مثنوی معنوی مولانا، غزلیات حافظ و سعدی، شعر و گل و بلبل"},"link":[{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#feed","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/posts\/default"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/-\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C?alt=json-in-script\u0026max-results=6"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%B4%D9%85%D8%B3%20%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C"},{"rel":"hub","href":"http://pubsubhubbub.appspot.com/"},{"rel":"next","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/-\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C\/-\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C?alt=json-in-script\u0026start-index=7\u0026max-results=6"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"generator":{"version":"7.00","uri":"http://www.blogger.com","$t":"Blogger"},"openSearch$totalResults":{"$t":"7"},"openSearch$startIndex":{"$t":"1"},"openSearch$itemsPerPage":{"$t":"6"},"entry":[{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3681319809281852907"},"published":{"$t":"2013-08-02T01:35:00.000+10:00"},"updated":{"$t":"2013-08-02T02:01:04.088+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"رمضانیه"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Ghazal_2344.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"413\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Ghazal_2344.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;حساب عید فطر، عیدی که در انتهای ماه رمضان است، از اعیاد دیگر سواست. اعیاد دیگر عموماً قراردادی‌اند و اعتباری. مثلاً عید نوروز هر چند که شروع فصل بهار است، اگر انسان بهار و تازه‌شدن و طراوتی را در خود حس نکند، کجایش عید و نو شدن است؟! جز یک سری دید و بازدید و تبریک گفتنهای تصنعی و از سر تکلیف چیزی نیست.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;بهمین سیاق، من که از ماه رمضان و روزه‌داری چیزی جز رنج گرسنگی و تشنگی شکم در نمی‌یابم، عید فطرم نیز البته عیدی قراردادی و اعتباری است. چون همه عید فطر می‌گیرند، من هم عید فطر می‌گیرم، «خر برفت و خر برفت»!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;اما اگر انسان صفای باطنی یافته باشد، این عید اصالت دارد. بنابراین، اصالت عید بسته به کیفیت و وضعیت درونی انسان است، نه پروپاگاندای بیرون.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;چند سال پیش،\u0026nbsp;\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/08\/6-masnavi-versers.html\"\u003Eمطلبی\u003C\/a\u003E\u0026nbsp;مختصر در شرح آن شش بیت معروف و محبوب «این دهان بستی...»\u0026nbsp;و دربارهٔ درک‌های متفاوت از «روزه» نوشته بودم. غزلی که در ادامه می‌آید، همراه با شرح خانم پری‌سیمای عزیز، نیز رمضانیه‌ای است از مولانا جلال‌الدین که در آن دربارهٔ روزه و معنای آن صحبت شده.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003Eمبارک باد آمد ماه روزه \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; رهت خوش باد ای همراه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nماه روزه، ماه پرهیز و سکوت از راه رسیده است. مبارک باشد آن دمی که ذهن از اندیشیدن و خوردن خوراکیهای ذهنی و هویتی باز می‌ایستد و ماه سکون و سکوت در آسمان درون پدیدار می‌شود. خوش باشد این سفر و همنشینی و همراهی با لحظات پرهیز و روزه.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nشدم بر بام تا مه را ببینم \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;که بودم من به جان دلخواه روزه\u003Cbr \/\u003E\nنظر کردم کلاه از سر بیفتاد \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;سرم را مست کرد آن شاه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nبه جان و دل مشتاق روزهٔ پرهیز و سکوت بودم. با نردبان آگاهی، نگاه و مشاهده به بام ورای افکار و ذهن رفتم ببینم که ماه از محاق ذهن بیرون آمده است!؟ در کیفیت توجه و حضور که قرار گرفتم، چشمم به هلال ماه افتاد. لباس و کلاه عاریتی شخصیت از تن و جان ذهن فرو ریخت. ذهن از خوردن و اندیشیدن باز ایستاد و بیکار شد، و دل از حضور ماه روزه و شاه سکوت سرمست شد. - ذهن نمی‌تواند در آن واحد هم در کیفیت توجه به افکار و حضور در لحظه باشد و هم در گذشته و آینده سیر کند. چون ذهن، هویت را در همین لحظه با استفاده از الگوها و تصاویر مردهٔ ذهنی که از رویدادها و تعبیر و تفسیرهای گذشته در حافظه ضبط شده می‌سازد. بی آنکه انسان در آن حضور داشته باشد. اما بمحض اینکه توجه به این نوسان فکر برقرار می‌شود، فعالیت ناجور ذهن متوقف می‌شود.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nمسلمانان سرم مست است از آن روز \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;زهی اقبال و بخت و جاه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nای که در برابر حقیقت سر تعظیم فرود آورده‌ای(مسلمان = تسلیم‌شده)، از لحظه‌ای که ماه روزه را دیدم میل به پرهیز از خوراکی‌های دیگر نیز در دلم پیدا شده: از لحظه‌ای که بخاطر پرهیز و احتماء درونی از فکر کردن، ماه سکوت درون بالا آمده، درونم سرمست و بی\"خود\" شده است. \u0026nbsp;آفرین بر شکوه، عظمت و مقام روزه و پرهیز و احتماء.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nبجز این ماه ماهی هست پنهان \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;نهان چون ترک در خرگاه روزه\u003Cbr \/\u003E\nبدان مه ره برد آن کس که آید \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;در این مه خوش به خرمنگاه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nچرا که به جز این ماه بیرونی، ماهی دیگر هست که همچون زیبارویی در سراپردهٔ دل پنهان است و رویش را از چشم افکار و خیالات پوشانده است. کسی به آن ماه حقیقی راه پیدا می‌کند که با طیب خاطر روزهٔ فکر و اندیشه بگیرد. غبار و زنگار فکر را از دلش بزداید و از وراجی‌ها و گفتگو‌های ذهنی در این خرمنگاه \u0026nbsp;و کشتزار روزه پرهیز کند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/MoonEmbrace.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/MoonEmbrace.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Ccenter style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cobject data=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" height=\"24\" id=\"audioplayer3\" type=\"application\/x-shockwave-flash\" width=\"290\"\u003E\u003Cparam name=\"movie\" value=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" \/\u003E\n\u003Cparam name=\"FlashVars\" value=\"playerID=1\u0026amp;bg=0xAA9971\u0026amp;leftbg=0x874936\u0026amp;lefticon=0xD4CAB1\u0026amp;rightbg=0xD4CAB1\u0026amp;rightbghover=0x874936\u0026amp;righticon=0x874936\u0026amp;righticonhover=0xD4CAB1\u0026amp;text=0xFFFFFF\u0026amp;slider=0x55281C\u0026amp;track=0xFFFFFF\u0026amp;border=0x666666\u0026amp;loader=0x9D6650\u0026amp;soundFile=http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/audio\/monajate_aftab.mp3\" \/\u003E\n\u003Cparam name=\"quality\" value=\"high\" \/\u003E\n\u003Cparam name=\"menu\" value=\"true\" \/\u003E\n\u003Cparam name=\"bgcolor\" value=\"#FFFBE4\" \/\u003E\n\u003C\/object\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/audio\/monajate_aftab.mp3\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت فایل صوتی مناجات‌هایی از مثنوی معنوی :.\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nرخ چون اطلسش گر زرد گردد \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; بپوشد خلعت از دیباه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nدرست است که به خاطر پرهیزهای بیرونی و درونی از گرسنگی و درد صبر، چهرهٔ اطلسی‌اش زرد می‌شود اما اگر با این درد بماند و بر آن صبر کند خلعتی از حریر بر تن روح و روانش می‌پوشد، روح و روانش پر نشاط و سبک می‌شود. (دربارهٔ مفهوم «درد»، در \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/molana\/masnawi140.htm\" target=\"_blank\"\u003Eجلسهٔ صد و چهلم شرح مثنوی\u003C\/a\u003E صحبت شده است. ذیل بیت «در درون خود بیافزا درد را \/ تا ببینی سرخ و سبز و زرد را»)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nدعاها اندر این مه مستجاب است \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;فلک‌ها را بدرد آه روزه\u003Cbr \/\u003E\nچو یوسف ملک مصر عشق گیرد \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; کسی کو صبر کرد در چاه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nدر این ماه، در کیفیت توجه و حضور و پرهیز، دعای انسان مستجاب می‌شود چرا که دیگر ذهن از پایگاه «خود» برای حفظ و ادامهٔ \"من\" یا \"خود\" دعا نمی‌کند. در واقع این خود حقیقت است که اختیار انسان را در دست می‌گیرد و عمل می‌کند. برای ذهن اسیر \"من\" این پرهیز و روزه مثل افتادن و ماندن یوسف در چاه است. اگر انسان بر دشواری چاه روزه صبر کند همچون یوسف صاحب سرزمین عشق و زیبائی می‌شود.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nسحوری کم زن ای نطق و خمش کن \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;ز روزه خود شوند آگاه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nکم از سحری‌های ذهن بخور! کم حرف بزن(فکر کردن همان حرف زدن است). از روزه و سکوت و حقیقت و عشق حرف زدن را بس کن! خاموش باش که روزه‌دار حقیقی، انسانِ در کیفیت عشق، خودش از کیفیت روزه‌اش آگاه می‌شود. انسان خودش باید کیفیت ماه حقیقت درون را تجربه کند. درباره‌اش هر قدر حرف بزند و مطلب بخواند، تاثیر حس و درک مستقیم را ندارد.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nبیا ای شمس دین و فخر تبریز \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; تویی سرلشکر اسپاه روزه\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nای خورشید عالم هستی، شمس حقیقت، زینت‌بخش عالم! تو بیا که توئی امیر و فرماندهٔ لشکر پرهیز و روزه‌داران حقیقی. عنایت و توجه تو خودبخود کیفیت پرهیز و سکوت را ایجاد می‌کند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n---\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/08\/6-masnavi-versers.html\"\u003E+ یادداشت «لقمه‌های راز» (شرح شش بیت معروف از مثنوی معنوی دربارهٔ روزه)\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=701\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3681319809281852907"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3681319809281852907"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/08\/shams-ghazal-2344.html","title":"رمضانیه"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-1419250501562872387"},"published":{"$t":"2013-07-08T09:53:00.000+10:00"},"updated":{"$t":"2013-07-11T20:12:44.530+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ضرب‌المثل"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طبیعت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"قیامت"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Ghazal_1121.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"486\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Ghazal_1121.jpg\" width=\"400\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ccenter dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999; text-align: center;\"\u003Eبرای تماشای تصویر در اندازهٔ اصلی، روی آن کلیک کنید\u003C\/span\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ccenter dir=\"rtl\"\u003E\n \u003Cobject data=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" height=\"24\" id=\"audioplayer3\" type=\"application\/x-shockwave-flash\" width=\"290\"\u003E\u003Cparam name=\"movie\" value=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" \/\u003E\u003Cparam name=\"FlashVars\" value=\"playerID=1\u0026amp;bg=0xAA9971\u0026amp;leftbg=0x874936\u0026amp;lefticon=0xD4CAB1\u0026amp;rightbg=0xD4CAB1\u0026amp;rightbghover=0x874936\u0026amp;righticon=0x874936\u0026amp;righticonhover=0xD4CAB1\u0026amp;text=0xFFFFFF\u0026amp;slider=0x55281C\u0026amp;track=0xFFFFFF\u0026amp;border=0x666666\u0026amp;loader=0x9D6650\u0026amp;soundFile=http:\/\/www.panevis.net\/sunlight\/audio\/Ghazal_1121.mp3\n\" \/\u003E\u003Cparam name=\"quality\" value=\"high\" \/\u003E\u003Cparam name=\"menu\" value=\"true\" \/\u003E\u003Cparam name=\"bgcolor\" value=\"#FFFBE4\" \/\u003E\u003C\/object\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;یک نفر با لحنی اعتراض‌آمیز بمن می‌گفت: «شما سوزنت روی مولانا گیر کرده؟»! و من ماجرای ملا نصرالدین را برایش تعریف کردم. که روزی یک تار دستش گرفته بود و دائم روی یک سیمش می‌نواخت. از او پرسیدند: «ملا، نوازنده‌ها دستشان را روی پرده‌ها حرکت می‌دهند و نت‌های دیگر را هم می‌نوازند». ملا گفت: «آنها چون سرگشته‌اند، و نت اصلی را پیدا نکرده‌اند، چنین می‌کنند. من نت اصلی را گیر آورده‌ام! خودش است!»\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;غزل شمارهٔ ۱۱۲۱ از دیوان شمس به تأویل و تفسیر خانم پری‌سیمای عزیز را می‌خوانیم. پرانتزها فضولی‌های بنده است.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cb\u003Eآمد بهار خرم و آمد رسول یار\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eمستیم و عاشقیم و خماریم و بی‌قرار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nوقتی نور و گرمای آگاهی به جان ذهن می‌تابد و یخ‌های افکار ذوب می‌شوند و سکوت متحقق می‌شود، دل مثل بهار، خرم و سرسبز و پرنشاط می‌شود. گل‌ها و پیام‌های شادی و خنده و آرامش در درون می‌شکفد، مستی و بی‌قراری فضای درون را پر می‌کند.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eای چشم و ای چراغ، روان شو به سوی باغ\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eمگذار شاهدان چمن را به انتظار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nدر چنین کیفیتی چشم ذهن و دل به باغ و چشمهٔ جان گشوده شده، می‌رود که به تماشای باغ بنشیند و زیبارویان بی‌زمان این چمن را با رفتن به زمانهای گذشته و آینده ذهنی در انتظار نگذارد.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eاندر چمن ز غیب، غریبان رسیده‌اند\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eرو رو که قاعده است که \"القادم یُزار\"\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nچرا که این زیبارویان معنوی از عالم عدم و نیستی و بی‌زمانی رسیده‌اند. پس روا نیست که چشم دل از آنها برداشته شود و به سوی ذهن رود. این یک رسم و سنت مبارک است که وقتی مهمان دل‌آشنائی به خانهٔ دلت می‌آید، به استقبالش بشتابی و چشم از او برنداری.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n(عبارت «القادم یُزار» ضرب‌المثلی است به این معنی که کسی که قدم به شهری یا جایی می‌گذارد و وارد آن می‌شود را باید زیارت کرد، دیدارش کرد.)\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگل از پی قدوم تو در گلشن آمده است\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eخار از پی لقای تو گشته است خوش‌عذار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nگل حقیقت برای نشان دادن و بیان کردن زیبائیهایش از طریق تو، بر گلشن دل تو آمده است، ذهن بخاطر دیدن اصل و ذات تو خانه را از خار و خاشاک افکار و اندیشه‌های توهمی پیراسته است و از جنس حقیقت شده است. (به تعبیر آن عاموی هندی، «ذهن مذهبی»)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Lilium.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Lilium.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eای سرو، گوش دار که سوسن به شرح تو\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eسر تا به سر زبان شد برطرف جویبار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nای سرو، ای انسان، سر تا پای سوسن دل، در کنار چشمه و جویبار حقیقت، زبان شده است و از زیبائیها با تو سخن می‌گوید.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n(گل سوسن در ادبیات فارسی غالباً بعنوان دو سمبل بکار می‌رود. یکی آزادگی:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nاز زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش\u003Cbr \/\u003E\nکاندر این دیر کهن کار سبکباران خوش است\u003Cbr \/\u003E\nحافظ\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nو دیگری «ده زبان» بودن. بدلیل شباهت گلبرگهایش به زبان، آن را تشبیه به کسی کرده‌اند که حرف زیاد دارد. دربارهٔ سمبلیسم گلهای دیگر در ادبیات فارسی \u003Ca href=\"http:\/\/www.zanjansadra.com\/index.php?method=view\u0026amp;cat=6\u0026amp;group=32\u0026amp;service=2\u0026amp;id=14348\" target=\"_blank\"\u003Eاین صفحه\u003C\/a\u003E را می‌توانید بخوانید.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eغنچه گره گره شد و لطفت گره‌گشاست\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eاز تو شکفته گردد و برتو کند نثار\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگویی قیامت است که برکرد سر ز خاک\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eپوسیدگان بهمن و دی، مردگان پار \u003C\/b\u003E(پار = پارسال)\u003Cb\u003E\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nروح و روان انسان از فکر و اندیشه‌های زائد پرگره شده و خاصیت باز و گشادگی را از دست داده است. اما وقتی در کیفیت پذیرش این لحظه و وضعیت موجود قرار می‌گیرد، و بر درد و رنجهای ماندن با آن، صبر می‌کند لطف حقیقت این گره‌ها را می‌گشاید و روان چون گل شکفته شده، خود را تسلیم حقیقت می‌کند. که به لحظهٔ قیامت می‌ماند که مردگان تصاویر کهنه و بیجان ذهن که از زمانهای گذشته و آینده در حافظه مدفون شده‌اند سر از خاک ذهن بیرون آورده، جان می‌گیرند و تبدیل به اندیشه‌های زیبا و سرشار از عاقلی و خردمندی می‌شوند.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eتخمی که مرده بود، کنون یافت زندگی\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eرازی که خاک داشت، کنون گشت آشکار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nهمچون تخمی که از بی‌آبی زیر خاک مرده بود، جان انسان نیز که زیر خار و خاشاک توهمات بیجان شده بود، زنده شده و رازی که در دل داشت آشکار می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eشاخی که میوه داشت، همی نازد از نشاط\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eبیخی که آن نداشت، خجل گشت و شرمسار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nنفس یا هویت که خشک و بی بار و بر است و «آن» ندارد، در برابر روان شکفتهٔ انسان که سرشار از میوه‌های نشاط و شادی‌ست خجل و شرمنده شده، سر تسلیم بر خاک می‌گذارد.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eآخر چنین شوند درختان روح نیز\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eپیدا شود درخت نکوشاخ بختیار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاین درختان روح و روان انسان نیز همچون درختان طبیعت، پائیز و زمستان و بهار دارند که اگر در طی سلوک، بر سرما و سختی و تلخی‌های زمستان نفس صبر داشته باشند و خود و زندگی را همانطور که هست بپذیرند، پر از شاخ و برگهای خوشبختی و خوش‌اقبالی می‌شوند.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/farming.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"194\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/farming.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eلشکر کشیده شاه بهار و بساخت برگ\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eاسپر گرفته یاسمن و سبزه ذوالفقار\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگویند سر بُریم فلان را چو گندنا\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E(گندنا = تره)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eآن را ببین معاینه در صنع کردگار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nشاه بهار جان با ساز و برگش لشکر کشیده، سپر خودشناسی و آگاهی را دست یاسمن و شمشیر نگاه را دست سبزه داده است و می‌گوید: «کجاست آن نفسی که امان تو را بریده، تا با شمشیر گندنای تیز و بران سرش را ببُریم؟». و تو ای انسان، رفتن این کهنگی و مردگی، و نو شدن و جان گرفتن را با چشمان باز در طبیعت و صنع حقیقت مشاهده کن و ببین چگونه جان خشکیدهٔ طبیعت با آمدن شاه بهار، خاک خشک و سرد و یخ‌زده را شکافته، تر و تازه و شاداب سر برآورده است. (و بدان که در درون تو نیز چنین خزان و بهاری در جریان است.)\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E---\u003C\/span\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/ShamsGhazal1121_DrShafieeKadkani.jpg\" style=\"color: #876039; letter-spacing: 0px; text-decoration: none;\" target=\"_blank\"\u003E+ تصویر تعلیقات دکتر شفیعی کدکنی بر این غزل\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=681\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1419250501562872387"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1419250501562872387"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/07\/shams-ghazal-1121.html","title":"قیامت"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-5869375195109792345"},"published":{"$t":"2013-04-25T22:30:00.002+10:00"},"updated":{"$t":"2013-04-25T23:34:30.937+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عشق"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"سغراق بی‌شمار"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/reborn.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"279\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/reborn.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nشرح \u003Ca href=\"http:\/\/ganjoor.net\/moulavi\/shams\/ghazalsh\/sh1727\/\" target=\"_blank\"\u003Eغزلی دیگر از دیوان شمس\u003C\/a\u003E بقلم خانم پری‌سیما:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eبه غم فرو نروم باز سوی یار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eدر آن بهشت و گلستان و سبزه‌زار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nیکی از خاصیتهای \"من\" عدم رضایت از وضعیت و حالتی است که چه در ذهن و چه در بیرون از ذهن اکنون برای انسان پیش آمده. برای همین گرفتار حس نخواستن این حالت و وضعیت فعلی و حس خواستن کیفیتی می‌شود که قبلاً بوده و یا بعداً خواهد شد است. اگر آن چیزی را که دوست دارد از دست بدهد و یا نتواند بدست آورد، گرفتار غم و غصه می‌شود. چون خواستن خاصیت نفس است. این بیت حالت کسی را نشان می‌دهد که یا بر اثر خودشناسی و آگاهی، آن آرامش و سکون جدا بودن از افکار و توهمات را تجربه کرده و در آرامش روانی می‌زیسته که ناگهان بر اثر غفلت، یا پریدن فکری به ذهن یا عوامل دیگر، که دلیل پنهانی همهٔ اینها چیزی جز خواستن نمی‌باشد، گرفتار هیجان منفی شده و آن فراغت و آرامش درون را از دست داده است. و یا وضعیت کسی است که سختی‌های زندگی آگاهش کرده و بخاطرش آورده که اصل انسان همان ذات و اصالتش می‌باشد، نه نفس و اعوان و انصارش که بر اثر عوامل محیطی و خاصیت تاثیرپذیری ذهن بر وی تحمیل شده و مایهٔ رنج و عذابش شده است.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u0026nbsp; \u0026nbsp;بنابراین می‌خواهد به همان کیفیت روحی‌روانی دورانی برگردد که آسوده‌خاطر بوده است. برای همین می‌گوید دیگر نمی‌خواهم غرق غم و درد باشم و بار دیگر از ذهن و افکار و توهمات، که احساس غم و رنج در ذهن یکی از آثار آن است به سوی یار فطرت درون، به حالت سکوت و توقف افکار باز می‌گردم. ذات و فطرتی، یا کیفیتی که مثل گلستان و گلزار، تر و تازه و شاداب و عین شادمانی‌ست. یعنی وضعیت فعلی ذهن را و هیجان منفی ناشی از آن وضعیت را می‌پذیرم. با آن مبارزه نمی‌کنم و تسلیم همین وضعیت و کیفیت روانی که الان هستم می‌شوم.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eز برگ‌ریز خزان فراق سیر شدم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه گلشن ابد و سرو پایدار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nدر ذهن که هستم حرص و ترس از دست دادن ارزشهای ذهنی و جدائی از آنها عذابم می‌دهد. چقدر باید بخود بلرزم که آنچه را که دارم و می‌خواهم مبادا از دست بدهم. و یا چقدر این نفس را تر و خشکش کنم تا همچنان برای چشمهای اغیار جلوه‌گری کند. از این همه ترس‌ها و حرص‌ها و جدائیها سیر شدم. چرا که وجود این تعلقات و خواسته‌های ذهنی انسان را گرفتار هجر و دوری از فطرت درون می‌کند. پس باید این تعلقات ذهنی را(بوسیلهٔ آگاه شدن و تماشای آنها) رها کرد و در کیفیت سکوت و بی‌اندیشه‌گی به سوی گلشن همیشه سبز و پایدار ذات و فطرت رفت.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eمن از شمار بشر نیستم وداع وداع\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه نقل و مجلس و \u003Ca href=\"http:\/\/www.vajehyab.com\/?q=%D8%B3%D8%BA%D8%B1%D8%A7%D9%82\" target=\"_blank\"\u003Eسغراق\u003C\/a\u003E بی‌شمار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nمن که از اول از جنس هستی فکری نبوده‌ام پس چرا الان خودم را همان افکار و توهمات ذهن می‌پندارم و با آنها یکی می‌شوم؟! پس باید با هویت وداع کرد. از آن برید و به سوی ذات و فطرتی که اصل انسان است رفت و شراب گرمی و آرامش بی‌حساب درون را از آنجا نوشید.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eنمی‌شکیبد ماهی ز آب، من چه کنم؟\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچو آب سجده‌کنان سوی جویبار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nکی ماهی می‌تواند دور از آب زنده باشد؟ من که کمتر از ماهی نیستم. پس چطور شده که از ذات و حقیقت درون دور شده‌ام؟ بنابراین باید سکوت پیشه کرد. خود را به همین صورت که هست پذیرفت و مانند آب در حالت تسلیم و پذیرش به سوی جویبار اصالت حرکت کرد.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه عاقبت غم عشقم کشان‌کشان ببرد\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eهمان به‌ست که اکنون به اختیار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nآخرش که عشق، آگاهی از این جرثومهٔ فساد، عدم رضایت‌های پی‌درپی از زندگی، جان انسان را به لب می‌رساند و وادار به تسلیم می‌کند، پس همان بهتر که الان به خواست و ارادهٔ خود از \"من\" جدا شده و به اختیار، راه خودشناسی را طی کرد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eز داد عشق بود کار و بار سلطانان\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه عشق درنروم در کدام کار روم؟\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nزندگی و کار و بار اصلی را سلطانان عشق و حقیقت دارند و عقل و خرد الهی بر جان و زندگی و عملشان حاکم است. پس اگر انسان در کیفیت عشق و حقیقت درون نباشد به چه کاری مشغول باشد که حقیقتاً کار باشد؟ اگر از موضع فطرت زندگی نکند و امورات زندگی را بدست خرد و حقیقت نسپارد، عجب زندگی پوچی خواهد داشت.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/stones-and-flowers.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/stones-and-flowers.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eشنیده‌ام که امیر بتان به صید شده‌ست\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eاگر چه لاغرم سوی مرغزار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nمی‌گویند حقیقت همیشه بدنبال انسانهاست که از \"خود\" جدایشان کرده و شکارشان کند. هر چند که این \"خود\"، جان و روان مرا خیلی لاغر و نزار کرده اما بقصد شکار شدن در مرغزار سکوت و خاموشی فکر قرار می‌گیرم.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچو شیر عشق فرستد سگان خود به شکار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه عشق دل به دهان سگ شکار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nشیر حقیقت و عشق، سگ‌های آگاهی و خودشناسی را برای صید انسانها می‌فرستد. یعنی آگاه شدن و کندن از هستی فکری و علائق ذهنی برای ذهن مثل رفتن به دهان سگ است(ظاهراً ترسناک است). اما من به عشق آن حقیقت که اصلم از اوست با جان و دل می‌روم که ماندن با سگ \"من\" بسیار دردناک‌تر است و دردش هم تمامی ندارد. چون \"من\" سیری‌ناپذیر است. به هر چیزی که دست یابد باز احساس کمبود می‌کند و قبل از کسب هر ارزشی یا خواسته‌ای بخود می‌گوید: \"اگر این را داشته باشم دیگر به هیچ چیز نیاز ندارم.\" اما پس از گذشت اندک زمانی خواستهٔ دیگری برای خودش ایجاد می‌کند! چون رضایت از خود در مرام \"من\" بی‌ریشه و توهمی وجود ندارد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچو بر براق سعادت \u003Cu\u003Eکنون\u003C\/u\u003E سوار شدم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه سوی سنجق سلطان کامیار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاگر افکار انسان از نوسان در گذشته و آینده باز ایستد و در لحظهٔ حال و اکنون قرار بگیرد، انگار که در سایه و تحت اختیار و حاکمیت قدرتی دیگر قرار گرفته است که سراسر عشق و سعادت و زیبائی است.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eجهان عشق به زیر لوای سلطانی است\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچو از رعیت عشقم بدان دیار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nدنیای سکون و آرامش و حالت زیبای درون فقط در کیفیت سکوت و با فرو خوابیدن افکار که عین بودن در زیر نشان و پرچم سلطان حقیت می‌باشد تجربه می‌شود. پس ای انسان تو که بندهٔ عشق هستی و اصل و ذاتت از عشق است در کیفیت سکوت قرار بگیر و به سوی فطرتت بازگرد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eمنم که در نظرم خوار گشت جان و جهان\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبدان جهان و بدان جان بی‌غبار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاین جهان ذهنی و جان مرده و توهمی شخصیت و \"هستی\" که از تصاویر و توهمات کهنه و گذشتهٔ حافظه تغذیه می‌کند و از پشت غبار تعابیر به امور زندگی نگاه می‌کند دیگر در نظرم خوار و بی‌مقدار می‌آید. پس این دنیای توهمی را رها می‌کنم و به جهان فطرت می‌روم که نو، زنده و واقع‌بین است و مانند \"من\"، غبار توهمات چشمانش را کور نکرده است.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eخموش کی هلدم تشنگی این یاران\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eمگر که از بر یاران به یار غار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eجوار مفخر آفاق شمس تبریزی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبهشت عدن بود هم در آن جوار روم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاین یاران هویتی که برای خودم در ذهن بوجود آورده‌ام و شادی موقتی و کاذب از آنها می‌گیرم و تشنهٔ باران تایید و تعریف و تمجید هستند، نه مرا رها می‌کنند و نه می‌توان با آنها ستیزه کرد. مگر اینکه انسان خاموش بنشیند و تماشایشان کند تا این سکوت و خاموشی او را در کنار آن یار یکتا قرار دهد. چرا که فقط در جوار حقیقت درون که زیبائی و روشنائی جهان از اوست، در حین مشاهدهٔ ذهن و محتویاتش بدون هیچ قضاوتی و از موضع ورای ذهن، احساس می‌شود که انسان در بهشت آرامش و شادی عمیق و در همسایگی یار زندگی می‌کند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n---\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/ShamsGhazal1727_DrShafieeKadkani.jpg\" style=\"color: #876039; letter-spacing: 0px; text-decoration: none;\" target=\"_blank\"\u003E+ تصویر تعلیقات دکتر شفیعی کدکنی بر این غزل\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%B4%D9%85%D8%B3%20%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C\" style=\"color: #876039; letter-spacing: 0px; text-decoration: none;\"\u003E+ غزلیات شرح شدهٔ دیگر از دیوان شمس\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=623\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/5869375195109792345"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/5869375195109792345"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/04\/shams-ghazal-1727.html","title":"سغراق بی‌شمار"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-7603596532078232369"},"published":{"$t":"2013-03-05T23:23:00.000+11:00"},"updated":{"$t":"2013-03-05T23:36:52.705+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"با آفتاب"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سئوال"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عشق"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"چون بوی تو دارد جان"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/sunlight\/img\/Ghazal_1462.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"306\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/sunlight\/img\/Ghazal_1462.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999;\"\u003Eبرای تماشای تصویر در اندازهٔ اصلی، روی آن کلیک کنید\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ccenter dir=\"rtl\"\u003E\n \u003Cobject data=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" height=\"24\" id=\"audioplayer3\" type=\"application\/x-shockwave-flash\" width=\"290\"\u003E\u003Cparam name=\"movie\" value=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" \/\u003E\u003Cparam name=\"FlashVars\" value=\"playerID=1\u0026amp;bg=0xAA9971\u0026amp;leftbg=0x874936\u0026amp;lefticon=0xD4CAB1\u0026amp;rightbg=0xD4CAB1\u0026amp;rightbghover=0x874936\u0026amp;righticon=0x874936\u0026amp;righticonhover=0xD4CAB1\u0026amp;text=0xFFFFFF\u0026amp;slider=0x55281C\u0026amp;track=0xFFFFFF\u0026amp;border=0x666666\u0026amp;loader=0x9D6650\u0026amp;soundFile=http:\/\/www.panevis.net\/sunlight\/audio\/Ghazal_1462.mp3\n\" \/\u003E\u003Cparam name=\"quality\" value=\"high\" \/\u003E\u003Cparam name=\"menu\" value=\"true\" \/\u003E\u003Cparam name=\"bgcolor\" value=\"#FFFBE4\" \/\u003E\u003C\/object\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nشرح \u003Ca href=\"http:\/\/ganjoor.net\/moulavi\/shams\/ghazalsh\/sh1462\/\" target=\"_blank\"\u003Eغزلی از دیوان شمس\u003C\/a\u003E بقلم خانم پری‌سیما را می‌خوانیم:\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eصورتگر نقاشم هر لحظه بتی سازم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eوانگه همه بت‌ها را در پیش تو بگدازم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eصد نقش برانگیزم با روح درآمیزم\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچون نقش تو را بینم در آتشش اندازم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nهر لحظه با توهمات، القائات و افکار، در ذهن نقش‌ها و تصاویر خلق می‌کنم و از آنها \"من\" می‌سازم و همچون بت آنها را می‌پرستم. سپس از آنها خوشی و خوشبختی طلب می‌کنم، با آن نقشها و تصاویر زندگی می‌کنم. اما در کیفیت سکوت و بی‌اندیشه‌گی، همهٔ این صورتها که آفریده بودم می‌گدازند و آب می‌شوند. و صدها نقش و نگاری که بر صفحهٔ ذهن نقش شده و از دم ذهنی خود در آن دمیده و جان داده بودم، یعنی با حرکت ذهن به گذشته و آینده آنها را زنده تصور کرده بودم، در کیفیت سکوت و توقف فکر و با مشاهدهٔ از موضع بی‌\"خود\"ی، ذوب می‌شوند.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eتو ساقی خماری یا دشمن هشیاری\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eیا آنک کنی ویران هر خانه که می‌سازم\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nدر کیفیت سکوت و ورای افکار، تو ساقی خمار و مست و بی\"خود\" هستی که مستی و شراب جان می‌بخشی و انسان را از غم و غصه می‌رهانی. یا دشمنی هشیار و آگاه هستی که وقتی حضور داشته باشی، \"خود\"ی و اشعار را از سر آدم می‌پرانی. وقتی برای خودم از شخصیت و \"خود\" خانه می‌سازم که بخیالم در آن دمی بیاسایم، امان نمی‌دهی و می‌زنی و ویران می‌کنی.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;در واقع انسان در حین خودشناسی و سیر و سلوک، در تجربهٔ سکوت و حالتهای زیبای آن قرار می‌گیرد. در ذهن که باشد برای خود از اوهام و تصاویر و آمال و آرزوها خانهٔ \"من\" یا شخصیت می‌سازد و سرگرم لذتهای سطحی و تخدیرکنندهٔ آن می‌شود. چون شخصیت همیشه ناراضی و سیری‌ناپذیر است، سراغ خانه‌های ارزشی دیگر می‌رود که به خود اعتبار بیشتری ببخشد. اما به علت اینکه این کارها خلاف ذات و فطرت انسان است، انسان هر خانهٔ خوشی که از موضع فکر بخواهد برای خود بسازد، قانون فطرت آن را ویران می‌کند.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eجان ریخته شد بر تو آمیخته شد با تو\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچون بوی تو دارد جان، جان را هله بنوازم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003Eاین جان بواسطهٔ حضور تو، بخاطر توجه و نگاه به افکار و حرکات ذهن، چنان در تو ذوب می‌شود و با عطر و بوی تو درمی‌آمیزد که جانی تازه با رنگ و بوی تو شکوفه می‌زند. در این کیفیت، چهرهٔ این جان نو دمیده را که از جنس تو و بوی توست، با ناخن افکار نمی‌خراشم و عزیزش می‌دارم.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eهر خون که ز من روید با خاک تو می‌گوید\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003E\"با مهر تو همرنگم، با عشق تو هنبازم\" \u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nهر قطره خونی که با تیر نگاه و سکوت، از این \"من\" توهمی بر خاک تسلیم فرو می‌ریزد، چون تو از روح خود بر خاک دمیده‌ای(بطور سمبلیک) و خاک، مهر و لطافت تو را بخود گرفته، این ذهن بی\"من\" و بی هستی پنداری هم با مهر و لطافت خاک درمی‌آمیزد و از آن جنس می‌شود. یعنی خانهٔ ذهن که محل تاخت و تاز خواستن‌های بیشمار \"من\"ها بود، به خانه‌ای امن و پر آرامش مبدل می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eدر خانهٔ آب و گل بی‌توست خراب این دل\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eیا خانه درآ جانا یا خانه بپردازم\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nدل و جان بدون حضور تو در این خانهٔ ذهن که پر از آب و گل صورتها و نقش‌هاست، در عذاب است. یا بیا – چرا که با آمدنت افکار و تصاویر از ذهن پاک می‌روند - یا این خانهٔ ذهن را ویران می‌کنم. در واقع کسی جز خود انسان نمی‌تواند برای او کاری کند. خودش باید جدیت داشته باشد و از طریق آگاهی، از فضای ورای فکر و اندیشه، ذهن و افکار را زیر مشاهده قرار دهد. و گرنه با هیچ وسیلهٔ دیگر نمی‌تواند خانهٔ ذهن را از اوهام و نقش‌ها خالی کند.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;بنظر من کل این غزل اشاره به این موضوع دارد که هرچه انسان از پایگاه نفس و \"خود\" بیافریند، همه محکوم به فناست. و هر چه که از پایگاه اصالت و فطرت انسان خلق شود، حتی اگر در خاک باشد، آن نامیرا و جاویدان است. مثل مثنوی و یا این غزلیات، که چون از فضای بی‌خودی و ورای ذهن خلق شده‌اند، همواره زنده‌اند و زندگی‌بخش.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/ShamsGhazal1462_DrShafieeKadkani.jpg\" style=\"color: #876039; letter-spacing: 0px; text-decoration: none;\" target=\"_blank\"\u003E+ تصویر تعلیقات دکتر شفیعی کدکنی بر این غزل\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%B4%D9%85%D8%B3%20%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C\" style=\"color: #876039; letter-spacing: 0px; text-decoration: none;\"\u003E+ غزلیات شرح شدهٔ دیگر از دیوان شمس\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n---\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;خدمت دوستانی که با ایمیل و پیام گله کرده‌اند، عرض کنم که جلسات آنلاین شرح مثنوی را اگر بنا داشته باشیم کما فی السابق بطور عمومی برگزار کنیم، مانند قبل، از طریق \u003Ca href=\"http:\/\/news.panevis.com\/\" target=\"_blank\"\u003Eخبرنامهٔ مخصوص آن\u003C\/a\u003E، اطلاع‌رسانی می‌کنیم و فایل‌های صوتی آن را هم بعد از برگزاری، روی \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/molana\/masnawi_archive.htm\" target=\"_blank\"\u003Eصفحهٔ آرشیو آن\u003C\/a\u003E قرار می‌دهیم. بنابراین دوستان چیزی را از دست نمی‌دهند. هر چند بعد از این همه جلسه، دیگر اصل کار دست خود هر فرد است.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;دوستانی که ایمیلاً سئوال مطرح کرده‌اند، کمی صبور باشند. سر فرصت در \u003Ca href=\"http:\/\/podcast.panevis.com\/\"\u003Eپادکست‌ها\u003C\/a\u003E یا همینجا به نامه‌شان پرداخته خواهد شد. صبوری خوب چیزی‌ست. چه بسا پرسش‌هایی که با صبوری اصلاً اصل سئوال منتفی می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=589\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/7603596532078232369"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/7603596532078232369"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/03\/shams-ghazal-1462.html","title":"چون بوی تو دارد جان"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-1495379547511660212"},"published":{"$t":"2013-01-10T03:00:00.000+11:00"},"updated":{"$t":"2013-01-10T03:00:02.734+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عشق"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"هم‌کاسهٔ سلطان"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Anemone-flower.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Anemone-flower.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;\u003Ca href=\"http:\/\/ganjoor.net\/moulavi\/shams\/ghazalsh\/sh3171\/\" target=\"_blank\"\u003Eغزل شمارهٔ ۳۱۷۱ دیوان شمس\u003C\/a\u003E به شرح خانم پری‌سیما\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eخشم مرو خواجه! پشیمان شوی \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; جمع نشین، ورنه پریشان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;روی سخن مولانا با انسان اسیر نفس و هویت پنداری‌ست. می‌گوید: ای انسان، برای کسب ارزشهای توهمی اینقدر حرص نورز، خشمگین نشو وگرنه پشیمان می‌شوی. انسان کی و از چه چیز خشمگین می‌شود، گرفتار رنجش می‌شود، دچار حسادت و بدخواهی می‌شود؟ زمانی که اوضاع بر وفق مراد هویت نمی‌چرخد، ارزش‌های اعتباریش را از دست داده، دیگر کسی به‌به‌اش را نمی‌گوید، تأییدش نمی‌کند. و یا زمانی که انسان در جریان خودشناسی و سیر و سلوک دچار تلون مزاج می‌شود و مرتب افکار او را به خود می‌کشند و او از این موضوع یا می‌ترسد یا ناامید می‌شود و یا خود را سرزنش می‌کند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;آنکسی که از این اعتراض و خشم پشیمان می‌شود باز همان نفس و یا شخصیت خیالی‌ست. چرا که نفس خودش را به دو قسمت بد و خوب تقسیم می‌کند و زمانیکه رفتاری خلاف آنچه که بظاهر در نظر جامعه ارزش است نشان می‌دهد، از این امر پشیمان شده و خودش را ملامت می‌کند. \"جمع نشین\" به این معناست که روان انسان یکپارچه است و یکپارچه‌نگر، یعنی وقتی انسان در کیفیت سکوت(درونی) است امور و پدیده‌ها را جدا از هم نمی‌بیند. ذهن آرام است، مقایسه‌ای در کار نیست تا بین خود و دیگران جدائی ببیند، اما وقتی در ذهن از این فکر به فکر دیگر، از این موضوع به موضوع دیگر می‌پرد و در میان هزاران تصاویر ذهنی خودش را گیج و گول می‌کند در واقع روانش را پراکنده و پریشان می‌کند، روح و روانش را تکه پاره می‌کند. از حالت سکون و آرامش خارج می‌شود. مولانا در جائی می‌گوید: هوش را توزیع کردی بر جهات \/ می‌نیرزد تره‌ای از ترهات!\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cb\u003Eطیره مشو، خیره مرو زین چمن \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;ورنه چو جغدان سوی ویران شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;ای انسان خودت را برای ارزشهای حقیر و بی‌مقدار جامعه خوار و سبک نکن، بخاطر از دست دادن آنها آزرده و خشمگین مشو. این چمن سرسبز و آباد و تر و تازهٔ ذات و فطرتت را سرکشانه ترک مکن. اینقدر نسبت به حقیقت درون، بداندیش مباش وگرنه مانند جغدی که گرفتار خرابه‌هاست تو هم گرفتار ویرانکدهٔ ذهن و نفس می‌شوی.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگر بگریزی ز خراجات شهر \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; بارکش غول بیابان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;شهر سمبل فطرت انسان است برای اینکه انسان در وصل به حقیقت و در کیفیت ذاتی خود باشد، باید از \"خود\" بگذرد. منیت را قربانی حقیقت درون کند. یعنی این \"خود\" یا \"من\" را برای زیستن در شهر اصالت درون، به فطرت، به پادشاه درون، باج یا مالیات دهد. در غیر اینصورت همیشه باید برای غول بیابان ذهن که همان افکار و تصاویر توهمی می‌باشد مفت و مجانی بیگاری کند. که مثل غول بیابان قصه‌ها توهمی و بی‌ریشه است و کاری جز رهزنی حقیقت ندارد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(غول: موجودی افسانه‌ای که هیکلی درشت و ترسناک دارد و در بیابان‌ها موجب گمراهی کاروان‌ها از مسیرشان می‌شده است.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگر تو ز خورشید حمل سرکشی \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;بفسری و برف زمستان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;حقیقت درون انسان به خورشید ماه فروردین می‌ماند که از ورای زمستان سرد ذهن و افکار سر برزده، گرم و لطیف و دوست‌داشتنی است، که اگر انسان بواسطهٔ خواسته‌های ذهن و تصاویر و توهمات، از کیفیت سکوت فرار کند، از خورشید درون رو برگرداند، افسرده و بیمار شده و گرفتار برف و سرمای زمستان ذهن می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eروی به جنگ آر و به صف شیروار \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;ورنه چو گربه تو در انبان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;در برابر شجاعت و ابهت شیر جنگل، حیوانات دیگر تاب ایستادگی در برابر وی را ندارند. حقیقت انسان هم همچون شیر شجاع یک تنه در برابر حیوانات \u0026nbsp;ذهن می‌ایستد و نه با حملهٔ فیزیکی، ذهنی، زبانی، و نه با خشم، که با انداختن پنجهٔ نگاه بر ذهن، از پرتو این نگاه، محتویات ذهن ذوب می‌شود. پس ای انسان در کیفیت سکوت قرار بگیر و همچون شیر درون، از ورای جنگل ذهن، افکار و تصاویر ذهنی را تماشا کن تا محو شوند و گرنه خودت مثل گربه به توبرهٔ محدود و تنگ و تاریک و بستهٔ ذهن می‌افتی و اسیر می‌شوی.(نمی‌دانم اگر گربه را در کیسه قرار بدهند چه می‌شود اما اگر در یک اتاق بسته و محدود قرار بگیرد خودش را به در و دیوار می‌کوبد و بشدت خشمگین می‌شود و به همه چیز و همه کس حمله می‌کند. انسان هم که در ذهن اسیر فکرهایش است، حالی بهتر از این ندارد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eکافر نفست چو زبون تو شد \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; گر همه کفری همه ایمان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;نفس کافر است چون روی حقیقت درون را می‌پوشاند و انسان را از روشن‌بینی، واقع‌بینی و امنیت درونی محروم می‌کند. در نتیجه وجود انسان وقتی تحت سلطهٔ هویت فکری‌ست سرتاسر در وضعیت کفر و پوشیدگی‌ست و واقعیتها را آنطور که هست، نمی‌بیند بلکه از فیلتر تصاویر ذهنی در مورد امور بیرونی و درونی قضاوت می‌کند و همیشه هم در وضعیت ترس و ناامنی‌ست. اما وقتیکه انسان در کیفیت سکوت و بی‌\"خود\"ی است در روشنائی و امنیت \u0026nbsp;و آسودگی درون بسر می‌برد و گرفتار ترس توهمی نمی‌باشد. بخاطر همین، جان انسان که همه کفر و پوشیدگی بود در این حالت یکسر تبدیل به ایمان می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eروی مکن ترش ز تلخی یار \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; تا ز عنایت گل خندان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;وقتی انسان اختیارش دست نفس یا هویت خیالی‌ست و دائم بر خواهش و خواسته‌های نفسانی اصرار می‌کند، گرفتار احساس و هیجانات منفی چون حرص، خشم، رنجش و احساس ملولی و افسردگی است.(تا تو تاریک و ملول و تیره‌ای \/ دان که با دیو لعین همشیره‌ای – مثنوی معنوی) و بخاطر این، از خدا شاکی‌ست و روی ترش می‌کند و زمین و زمان را مقصر می‌داند. در حالیکه این سنت حاکم بر هستی است که اگر انسان کج برود کج خواهد دید.(باد هم گفت ای سلیمان کژ مرو \/ ور روی کژ از کژم خشمین مشو – مثنوی معنوی) و این همان تلخی روی یار است، انسان یا باید آگاهانه بخواهد که از دست این \"من\" خلاص شود و خود دست بکار شود وگرنه عنایت حق با دادن درد و رنج او را به خود خواهد آورد. بنابراین ای انسان، وضعیت خود را همانطور که هست بپذیر، به تمام افکار و حالات و هیجان‌های منفی درونت بی هیچ قضاوتی، بی هیچ خشمی نگاه کن. از درد و رنج آگاهانه‌ای که می‌کشی نترس و بر آن صبور باش، تا در کیفیت بی\"خود\"ی قرار بگیری و همچون گل از نو شکفته و خندان شوی.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eدست و دهان را چو بشوئی ز حرص \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;صاحب و هم‌کاسهٔ سلطان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;اگر دست و دهان ذهن را از تایید گرفتن‌ها، از به به و چه چه گفتن‌های مردم و جامعه بشوئی، با شاه حقیقت درون هم‌غذا می‌شوی.(این دهان بستی دهانی باز شد \/ تا خورندهٔ لقمه های راز شد – مثنوی معنوی)\u003Cbr \/\u003E\n(مصاحبت و هم‌کاسه‌گی با سلطان، حدیث نبوی معروف \"أبیت عند ربی، یطعمنی و یسقینی\" را به ذهن متبادر می‌کند.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eای دل یک لحظه تو دیوانه‌ای \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;باز دمی خواجهٔ دیوان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;ای انسان، لحظه‌ای گرفتار ذهن و توهمات می‌شوی و بی‌عقل و بی‌خرد می‌شوی و لحظهٔ بعد در حالت سکوت قرار می‌گیری و بر ذهن و افکار مسلط می‌شوی و مانند سلیمان، دیوهای توهمی ذهن را تسلیم خود می‌کنی، که نشانگر این است چگونه انسان در جریان خودشناسی و سیر و سلوک - که هنوز سکوت عمیق نشده است - ذهن تا انسان را غافل می‌بیند، به سمت افکار و توهمات کشیده می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگاه به دزدی ره ایران زنی \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; گاه روی شحنهٔ توران شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;گاه تحت اختیار نفس قرار می‌گیری و رهزن حقیقت می‌شوی و گاه داروغه‌ای می‌شوی و می‌افتی بجان نفس.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگه ز سپاهان و حجاز و عراق \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;مطرب آن ماه خراسان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;گاه از موسیقی و خودشناسی برای خودت شخصیت می‌سازی و برای این و آن آهنگ‌های عرفانی می‌نوازی و دم از عرفان میزنی.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(\"سپاهان\"، \"حجاز\" و \"عراق\" از اصطلاحات موسیقی‌اند.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبوقلمونی چه شود گر چو عقل \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;یک‌صفت و یک‌دل و یکسان شوی؟\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;می‌بینی که چقدر بوقلمون‌صفت هستی؟ چه می‌شود اگر که مانند عقل و خردی که از ذات و حقیقت درونت به زندگی جاری می‌شود یکدل و صادق و باصفا باشی و بین خود و دیگران تفاوت قائل نشوی و خود را با همه یکی بدانی.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگر نکنی این همه، خاموش باش \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; تا به خموشی همگی جان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;چنانچه اینکارها را نمی‌توانی انجام بدهی، ناامید نشو، خودت را سرزنش نکن. بلکه خودت را همانطور که هستی بپذیر و ساکت باش و همین ناتوانی‌ات را هم بپذیر و در سکوت نگاهش کن، در کیفیت سکوت و بی‌اندیشه‌گی قرار بگیر تا حقیقت درون تجربه شود. (این ابیات بنوعی امیدوارکننده است تا انسان که گرفتار چنین وضعیتی می‌شود خودش را سرزنش نکند و یا نترسد.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eروی به شمس الحق تبریز کن \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u0026nbsp;تا مَلک مُلک سلیمان شوی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;اگر شمس و سلیمان را سمبل ذات انسان بگیریم اینطور می‌شود: به حقیقت درون، به ذات و اصالتت رو کن تا خود از جنس حقیقت شده و پادشاه مملکت وجودت شوی، یعنی ذهن و اختیارت در دست حقیقت قرار گیرد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n---\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/ShamsGhazal3171_DrShafieeKadkani.jpg\"\u003E+ تصویر تعلیقات دکتر شفیعی کدکنی بر این غزل\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D8%BA%D8%B2%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%AA%20%D8%B4%D9%85%D8%B3%20%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%DB%8C\"\u003E+ غزلیات شرح شدهٔ دیگر از دیوان شمس\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=536\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1495379547511660212"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1495379547511660212"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/01\/shams-ghazal-3171.html","title":"هم‌کاسهٔ سلطان"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3493217807786609173"},"published":{"$t":"2012-12-10T03:30:00.000+11:00"},"updated":{"$t":"2013-01-08T19:22:29.945+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"با آفتاب"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"حافظ"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عشق"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"زبانه"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2012\/Candle_in_hand.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2012\/Candle_in_hand.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nشرح غزلی از دیوان شمس\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;\u003Ca href=\"http:\/\/ganjoor.net\/moulavi\/shams\/ghazalsh\/sh2816\/\" target=\"_blank\"\u003Eغزل شماره ۲۸۱۶ دیوان شمس\u003C\/a\u003E را پری‌سیمای عزیز به سیاق \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/molana\/masnawi.htm\" target=\"_blank\"\u003Eجلسات آنلاین شرح مثنوی\u003C\/a\u003E شرح کرده‌‌اند و فرستاده‌اند. در ادامه، این غزل و شرح و توضیحات ایشان را می‌خوانید. بنده هم در داخل پرانتز نظراتی بر برخی ابیات افزوده‌ام.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cb style=\"text-align: justify;\"\u003Eکه شکیبد ز تو ای جان؟ که جگرگوشهٔ\u0026nbsp;مائی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچه تفکر کند از مکر و ز دستان که ندانی؟\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nچه کسی می‌تواند در ذات اصیل و انسانی‌اش که اصل اصل اوست نباشد و در عین حال آرام و قرار داشته باشد؟ این کدام زیرکی، چه نوع اندیشه و تدبیر و حیله است که ذهن بکار می‌برد و گمان می‌برد که اصل و ذاتش از آن بی‌خبر است؟\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(\"دستان\" یعنی حقه، مکر و نیرنگ)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eنه درونی نه برونی که از این هر دو فزونی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eنه ز شیری نه ز خونی نه از اینی نه از آنی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nحقیقت انسان نه در ذهن می‌گنجد، نه در بیرون. چرا که از جنس فکر، جسم و یا ماده نیست تا در مکانی قرار بگیرد، و یا بشود گفت از جنس شیر است یا از جنس خون. بلکه از این هر دو فراتر و از لامکان است.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(شیر و خون را سمبل خوب و بد گرفته است. می‌گوید حقیقت نه \"نیک\" است و نه \"بد\". ورای هرگونه خوب و بدی است. چرا که خوب و بد را ما بر اساس معیارهای ذهن، ذهنی که آغشته به ارزشهای اجتماعی‌مان است، تعیین کرده‌ایم. لذا حقیقت ورای این دو است: خانه را من روفتم از نیک و بد \/ خانه ام پر گشت از نور احد – مثنوی معنوی)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبرود فکرت جادو نهدت دام به هر سو\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eتو همه دام و فنش را به یکی فن بدرانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nانسان از طریق ذهن، فکر و اندیشه، توهمات، القائات و زیرکی‌هائی که از سوی جامعه بر وی عارض شده، برای چاق و چله کردن خودش، مدام در سودای دام گذاشتن است تا ارزش و اعتبارهای بیشتری را بخود بچسباند اما چه خیال باطل که حقیقت درون، لحظهٔ چشیدن این شیرینی توهمی، همهٔ فوت و فن‌های ذهن را از هم می‌دراند و بر باد می‌دهد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچه بود باطن کبکی که دل باز نداند\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچه حبوب است زمین‌در که ز چرخ است نهانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nباز سمبل انسانی است که در فطرتش است و کبک سمبل هویت فکری و یا نفس.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nنمی‌شود که ذهن و رفتار و افکار و زندگی انسان تحت حاکمیت نفس باشد اما مشمول قوانین حاکم بر جهان هستی نشود. هر دانه‌ای که در زمین نفس کاشته می‌شود همان را درو خواهد کرد. چون حقیقت جاری و ساری در رگهای هستی چنین مقرر کرده است، گلوی نفس از چنگال باز حقیقت مصون نمی‌ماند. دانه‌های نهفته در دل زمین از چشم فلک پنهان نمی‌ماند.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(\"زمین‌در\": در زمین. مولانا از این نوع ترکیب زیاد استفاده می‌کند. مثلاً \"بحردر\" یعنی در بحر، در دریا.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nانسان اسیر توهم و خیال \"من\" خبر از انسانی که از ارتفاع بالا به زندگی می‌نگرد ندارد. کیفیت معنوی زندگی این دو از هم متفاوت است. اما ظاهراً و بلحاظ جسمی هر دو در یک دنیا زندگی می‌کنند و بنظر می‌رسد تفاوتی نداشته باشند! چنانکه در زمین دانه‌های زیادی هست ولی از چشم آسمان(چرخ) پنهان است. زمین و باز را سمبل انسان اصیل گرفته و کبک و چرخ(آسمان) را سمبل انسان غیراصیل.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eکلهش بنهی و آنگه فکنی باز به سیلی\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچه کند بره مسکین چو کند شیر شبانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nبیچاره انسان که مختار است. می‌تواند هر کاری که دلش خواست انجام دهد و هر لباس و کلاه ارزشی و اعتباری که دوست داشت بر تن کند اما تا می‌آید به خود افتخار کند و کامش را از آن \"شیرین\"، ناگهان سیلی حقیقت، کلاه شادی‌اش را سرنگون می‌کند. پس این برهٔ مسکین و بیچاره که بین این دو اختیار گیر کرده و شیر حقیقت شبانی‌اش را می‌کند به کجا پناه ببرد؟\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(از قضای روزگار، زندگی طوری پیش آمده که، انسان گرفتار توهم \"من\" شده است. کلاهی بر سرش رفته است. اما در صورت اتصال به حقیقت، این کلاه، هر چند با دشواری، از سرش می‌افتد(و چه کلاه‌برداری مبارکی!). حقیقت همچون شیری است که برهٔ جان انسان را چوپانی می‌کند. یعنی تا این حد به انسان مسلط است و چیره. و انسان خبر ندارد.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eکُله و تاج سرم را پی سیلی تو باید\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eکه مرا تاج تویی و جز تو جمله گرانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nچاره‌ای نیست، باید پذیرفت و این تاج و کلاه هویت فکری را به دست سیلی حقیقت سپرد چرا که تاج اصلی، ذات و فطرت اصیل هر انسان است و جز آن، همه باری است گران بر دوش جان انسان و مایهٔ مرارت و ملالتش.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(سر چو نه در پای عزیزی بود \/ بار گرانی است کشیدن به دوش - سعدی)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه کجا اسب دواند؟ به کجا رخت کشاند؟\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eز تو چون جان بجهاند؟ که تو صد جان جهانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاین \"من\" ذهنی، هستی روانی، رخت زندگی‌اش را به کجا ببرد، در کجا اقامت کند تا بلکه دمی آسوده باشد؟ مگر می‌تواند از این جان اصیل و حقیقی جان بدر ببرد؟ که او جان نامیرای جهان است و جهان به او زنده.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(در مصرع دوم بطور ضمنی می گوید اگر \"من\" جان بدهد و محو شود، تو که خودت \"صد جان جهانی\" جان و زندگی خواهی بخشید.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه چه نقصان نگرندت؟ به چه عیبی شکنندت؟\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه که مانند کنندت؟ که به مخلوق نمانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nچشم احول و دوبین انسان اسیر نفس، چه عیبی را به حقیقت نسبت دهد و چگونه با زبان ذهن و \"من\" به آن ایراد بگیرد، حقیرش بشمارد، او را بشکند تا بر ارزش \"خود\" بیافزاید؟ حقیقت و یا اصالت انسان که به مخلوقات ذهنی نمی‌ماند و شبیه آدم نیست که بتوان با زبان آدمیزاد با آن به گفتگو نشست.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(از آنجا که حقیقت شبیه به هیچ چیز نیست، نه می‌توان بر او نقصی قائل شد و نه عیب و اشکالی بر آن گرفت. اگر ما نقص و ایرادی هم بر حقیقت می گیریم بخاطر آن است که از روی پیش‌فرض او را اول به چیزی، مخلوقی و موجودی شبیه فرض می‌کنیم، سپس اشکالات و عیبها را بر او مترتب می سازیم! در صورتیکه حقیقت را به تصور درآوردن بخاطر محدودیت ماست. هر چه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست \/ ور نه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست - حافظ) \u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه ملاقات نشان ده ز خیالات امان ده\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eمکشش زود زمان ده که تو قسام زمانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nعشق یا حقیقت فقط در سکوت و سکون ذهن، در خاموشی افکار تجربه می‌شود و ارتباط مستقیم با آن برقرار می‌شود و ذهن را از دست خیالات و افکار پنداری می‌رهاند و واقع‌بین می‌کند، در غیر اینصورت ذهن هرچه بگوید از خیالات خودش گفته است. و بمحض شکستن سکوت و رفتن به زمان گذشته و آینده در ذهن، این تجربه نیز می‌میرد. پس بایستی هر لحظه مراقب بود تا ناقهٔ ذهن به سوی مادر افکار واپس نرود.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(بهتر است بگوییم: \"پس بایستی هر لحظه مراقب بود، مشاهده کرد که چگونه ناقهٔ ذهن دارد به سوی مادر افکار واپس می‌رود و میل می‌کند.\"\u003Cbr \/\u003E\n\"ملاقات\" در مقابل \"خیالات\"، قابل تأمل است. هر جا خیال است خبر از ملاقات نیست و در ملاقات از خیالات خبری نه. نکتهٔ دیگر این بیت \"قسام زمان\" خواندن حقیقت است. یعنی تقسیم کنندهٔ زمان. مسلماً تقسیم کنندهٔ هر چیز باید آن را در اختیار داشته باشد و بر آن چیره باشد. لذا انسانی که در کیفیت وصل به ذات خویش است از زمان(ذهنی) خارج است. این موضوع قابل شرح و تأمل بیشتری است.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eهله ای جان گشاده قدم صدق نهاده\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eهمه از پای فتاده تو خوش و دست زنانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nنفس یا \"من\" پنداری تنگ و تاریک و محدود است و در عین حال ناصادق و ریاکار. اما ذات انسان، عمیق، گشاده و با خود و همه کس صادق است و چیزی برای پنهان کردن و یا نمایش دادن ندارد. در حالیکه همهٔ انسانهای اسیر \"من\"، از بلائی که نفس بر سرشان آورده، از پای افتاده و در رنج هستند. حقیقت درون، شاد و مسرورانه در حال کف زدن است.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eشه و شاهین جلالی که چنین با پر و بالی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eنه گمانی نه خیالی همه عینی و عیانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nذات انسان شاهین پر جاه و جلال است که فقط شاه حقیقت را می‌شناسد، اصلاً خود شاه حقیقت است که به چنین بال و پری آراسته شده. نه گمان است و نه خیال که بی‌ریشه باشد و زائیدهٔ ذهن. بلکه بی‌جا و بی‌مکان است و در عین حال عیان و آشکار برای کسی که فارغ از همهٔ خیالات و پندارهاست. \u0026nbsp; \u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچه بود طبع و رموزش به یکی شعله بسوزش\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبه یکی تیر بدوزش که بسی سخته‌کمانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nهر حیله و تدبیر، هر رمز و رازی که ذهن بکار می‌برد بمحض اینکه انسان در کیفیت عشق و سکوت قرار بگیرد با حضور شعلهٔ حقیقت می‌سوزد و از بین می‌رود انگار که تیری از کمان جسته باشد و همهٔ افکار توهمی و زیرکانه را بهم بدوزد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(\"سخته کمان\" یعنی قوی. می‌گوید: ای انسان از خیال و پندار هراس نداشته باش. از ناقلایی و مکرها و حیله‌های پنهانش نترس. ذات تو از حق است لذا سخته‌کمان هستی. دل قوی دار و با شعلهٔ حضور و آتش عشق محوش کن. که البته وقتی در حضور باشی، خودبخود محو است! نیست بودن، خیالی بودن آن را می‌بینی.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eهله بر قوس بنه زه ز کمینگاه برون جه\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبرهان خویش از این ده که تو زان شهر کلانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nجان و اصالت انسانی که گرفتار \"خود\" و یا اسیر زندان نفس است وقتی ذهن در کیفیت سکوت و بدون پندار قرار می‌گیرد، این جان حقیقی به تیری می‌ماند که از زه کمانی به کیفیت ورای ذهن بر می‌جهد. چرا که اصالت انسان به شهر بی‌انتها و ازلی ابدی لامکان تعلق دارد، نه به ده تنگ و تاریک ذهن یا نفس.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(ده مرو، ده مرد را احمق کند \/ ز استقامت روح را مبدل کند)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eچو همه خانهٔ دل را بگرفت آتش بالا\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eبود اظهار زبانه به از اظهار زبانی\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاگر آتش عشق و حقیقت همهٔ وجود انسان را دربرگیرد، حالات زیبائی را انسان تجربه می‌کند، سخنان خردمندانه‌ای (خودبخود) بر زبان جاری می‌شود که ذهن و زبان ذهن از آن بی‌بهره است و همین زبانه‌های آتش حقیقت است که دامن نفس را می‌گیرد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n(لیک شمع عشق چون آن شمع نیست \/ روشن اندر روشن اندر روشنی‌ست\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp;او به عکس شمعهای آتشی‌ست \/ می‌نماید آتش و جمله خوشی‌ست!\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nطبق معمول در بیت آخر سخن از خاموشی است، سکوت. اما اینجا بطور مستقیم صحبت از سکوت نمی‌کند. می‌گوید: زبانهٔ آتش عشق بهتر از زبان(حرف زدن، فکر کردن) است! یعنی بگذار عشق باشد، نه حرف زدن درونی، نه فکر کردن. یعنی شعلهٔ عشق زمانی هست که فکر نباشد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\"در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد \/ عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد\"(حافظ) \u0026nbsp;عشق حالت حضور است و \"همه عالم\" عالم افکار.)\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n---\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2012\/ShamsGhazal2816_DrShafieeKadkani.jpg\" target=\"_blank\"\u003E+ تصویر تعلیقات دکتر شفیعی کدکنی بر این غزل\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2011\/01\/sunlight-o442.html\"\u003E+ با آفتاب - غزل ۴۴۲ دیوان شمس\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=509\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3493217807786609173"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3493217807786609173"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2012\/12\/shams-ghazal-2816.html","title":"زبانه"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]}]}});