// API callback
related_results_labels_thumbs({"version":"1.0","encoding":"UTF-8","feed":{"xmlns":"http://www.w3.org/2005/Atom","xmlns$openSearch":"http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/","xmlns$blogger":"http://schemas.google.com/blogger/2008","xmlns$georss":"http://www.georss.org/georss","xmlns$gd":"http://schemas.google.com/g/2005","xmlns$thr":"http://purl.org/syndication/thread/1.0","id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115"},"updated":{"$t":"2023-12-16T10:00:59.867+11:00"},"category":[{"term":"خودشناسی"},{"term":"زندگی"},{"term":"خاطرات"},{"term":"عرفان"},{"term":"شعر"},{"term":"اجتماعی"},{"term":"مولانا"},{"term":"عشق"},{"term":"ذهن"},{"term":"سئوال"},{"term":"سکوت"},{"term":"حافظ"},{"term":"خبر"},{"term":"زمین"},{"term":"محمدجعفر مصفا"},{"term":"مطالب دوستان"},{"term":"استرالیا"},{"term":"تلخند"},{"term":"تک‌بیتی‌های ناب"},{"term":"طبیعت"},{"term":"طنز"},{"term":"وب‌سایت"},{"term":"صدا"},{"term":"ازدواج"},{"term":"قرآن"},{"term":"سعدی"},{"term":"محمود"},{"term":"مهملات"},{"term":"کتاب"},{"term":"کودکان"},{"term":"پادکست"},{"term":"فیلم"},{"term":"ویدیوکست"},{"term":"نماز"},{"term":"لم خودشناسی"},{"term":"ضرب‌المثل"},{"term":"ادیان"},{"term":"با مهتاب"},{"term":"فلسفه"},{"term":"علم"},{"term":"با آفتاب"},{"term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"term":"حیوانات"},{"term":"ملا نصرالدین"}],"title":{"type":"text","$t":"Panevis.com"},"subtitle":{"type":"html","$t":"پانویس، وبلاگ خودشناسی، عرفان، پادکست‌ها و برنامه‌های صوتی خودشناسی و عرفانی، شرح مثنوی معنوی مولانا، غزلیات حافظ و سعدی، شعر و گل و بلبل"},"link":[{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#feed","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/posts\/default"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/-\/%D9%85%D9%84%D8%A7+%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86?alt=json-in-script\u0026max-results=6"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D9%85%D9%84%D8%A7%20%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86"},{"rel":"hub","href":"http://pubsubhubbub.appspot.com/"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"generator":{"version":"7.00","uri":"http://www.blogger.com","$t":"Blogger"},"openSearch$totalResults":{"$t":"6"},"openSearch$startIndex":{"$t":"1"},"openSearch$itemsPerPage":{"$t":"6"},"entry":[{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-1419250501562872387"},"published":{"$t":"2013-07-08T09:53:00.000+10:00"},"updated":{"$t":"2013-07-11T20:12:44.530+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ضرب‌المثل"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طبیعت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"قیامت"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Ghazal_1121.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"486\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Ghazal_1121.jpg\" width=\"400\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ccenter dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999; text-align: center;\"\u003Eبرای تماشای تصویر در اندازهٔ اصلی، روی آن کلیک کنید\u003C\/span\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ccenter dir=\"rtl\"\u003E\n \u003Cobject data=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" height=\"24\" id=\"audioplayer3\" type=\"application\/x-shockwave-flash\" width=\"290\"\u003E\u003Cparam name=\"movie\" value=\"http:\/\/www.panevis.net\/img\/player.swf\" \/\u003E\u003Cparam name=\"FlashVars\" value=\"playerID=1\u0026amp;bg=0xAA9971\u0026amp;leftbg=0x874936\u0026amp;lefticon=0xD4CAB1\u0026amp;rightbg=0xD4CAB1\u0026amp;rightbghover=0x874936\u0026amp;righticon=0x874936\u0026amp;righticonhover=0xD4CAB1\u0026amp;text=0xFFFFFF\u0026amp;slider=0x55281C\u0026amp;track=0xFFFFFF\u0026amp;border=0x666666\u0026amp;loader=0x9D6650\u0026amp;soundFile=http:\/\/www.panevis.net\/sunlight\/audio\/Ghazal_1121.mp3\n\" \/\u003E\u003Cparam name=\"quality\" value=\"high\" \/\u003E\u003Cparam name=\"menu\" value=\"true\" \/\u003E\u003Cparam name=\"bgcolor\" value=\"#FFFBE4\" \/\u003E\u003C\/object\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;یک نفر با لحنی اعتراض‌آمیز بمن می‌گفت: «شما سوزنت روی مولانا گیر کرده؟»! و من ماجرای ملا نصرالدین را برایش تعریف کردم. که روزی یک تار دستش گرفته بود و دائم روی یک سیمش می‌نواخت. از او پرسیدند: «ملا، نوازنده‌ها دستشان را روی پرده‌ها حرکت می‌دهند و نت‌های دیگر را هم می‌نوازند». ملا گفت: «آنها چون سرگشته‌اند، و نت اصلی را پیدا نکرده‌اند، چنین می‌کنند. من نت اصلی را گیر آورده‌ام! خودش است!»\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;غزل شمارهٔ ۱۱۲۱ از دیوان شمس به تأویل و تفسیر خانم پری‌سیمای عزیز را می‌خوانیم. پرانتزها فضولی‌های بنده است.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cb\u003Eآمد بهار خرم و آمد رسول یار\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eمستیم و عاشقیم و خماریم و بی‌قرار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nوقتی نور و گرمای آگاهی به جان ذهن می‌تابد و یخ‌های افکار ذوب می‌شوند و سکوت متحقق می‌شود، دل مثل بهار، خرم و سرسبز و پرنشاط می‌شود. گل‌ها و پیام‌های شادی و خنده و آرامش در درون می‌شکفد، مستی و بی‌قراری فضای درون را پر می‌کند.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eای چشم و ای چراغ، روان شو به سوی باغ\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eمگذار شاهدان چمن را به انتظار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nدر چنین کیفیتی چشم ذهن و دل به باغ و چشمهٔ جان گشوده شده، می‌رود که به تماشای باغ بنشیند و زیبارویان بی‌زمان این چمن را با رفتن به زمانهای گذشته و آینده ذهنی در انتظار نگذارد.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eاندر چمن ز غیب، غریبان رسیده‌اند\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eرو رو که قاعده است که \"القادم یُزار\"\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nچرا که این زیبارویان معنوی از عالم عدم و نیستی و بی‌زمانی رسیده‌اند. پس روا نیست که چشم دل از آنها برداشته شود و به سوی ذهن رود. این یک رسم و سنت مبارک است که وقتی مهمان دل‌آشنائی به خانهٔ دلت می‌آید، به استقبالش بشتابی و چشم از او برنداری.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n(عبارت «القادم یُزار» ضرب‌المثلی است به این معنی که کسی که قدم به شهری یا جایی می‌گذارد و وارد آن می‌شود را باید زیارت کرد، دیدارش کرد.)\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگل از پی قدوم تو در گلشن آمده است\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eخار از پی لقای تو گشته است خوش‌عذار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nگل حقیقت برای نشان دادن و بیان کردن زیبائیهایش از طریق تو، بر گلشن دل تو آمده است، ذهن بخاطر دیدن اصل و ذات تو خانه را از خار و خاشاک افکار و اندیشه‌های توهمی پیراسته است و از جنس حقیقت شده است. (به تعبیر آن عاموی هندی، «ذهن مذهبی»)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Lilium.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Lilium.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eای سرو، گوش دار که سوسن به شرح تو\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eسر تا به سر زبان شد برطرف جویبار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nای سرو، ای انسان، سر تا پای سوسن دل، در کنار چشمه و جویبار حقیقت، زبان شده است و از زیبائیها با تو سخن می‌گوید.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n(گل سوسن در ادبیات فارسی غالباً بعنوان دو سمبل بکار می‌رود. یکی آزادگی:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nاز زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش\u003Cbr \/\u003E\nکاندر این دیر کهن کار سبکباران خوش است\u003Cbr \/\u003E\nحافظ\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nو دیگری «ده زبان» بودن. بدلیل شباهت گلبرگهایش به زبان، آن را تشبیه به کسی کرده‌اند که حرف زیاد دارد. دربارهٔ سمبلیسم گلهای دیگر در ادبیات فارسی \u003Ca href=\"http:\/\/www.zanjansadra.com\/index.php?method=view\u0026amp;cat=6\u0026amp;group=32\u0026amp;service=2\u0026amp;id=14348\" target=\"_blank\"\u003Eاین صفحه\u003C\/a\u003E را می‌توانید بخوانید.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eغنچه گره گره شد و لطفت گره‌گشاست\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eاز تو شکفته گردد و برتو کند نثار\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگویی قیامت است که برکرد سر ز خاک\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eپوسیدگان بهمن و دی، مردگان پار \u003C\/b\u003E(پار = پارسال)\u003Cb\u003E\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nروح و روان انسان از فکر و اندیشه‌های زائد پرگره شده و خاصیت باز و گشادگی را از دست داده است. اما وقتی در کیفیت پذیرش این لحظه و وضعیت موجود قرار می‌گیرد، و بر درد و رنجهای ماندن با آن، صبر می‌کند لطف حقیقت این گره‌ها را می‌گشاید و روان چون گل شکفته شده، خود را تسلیم حقیقت می‌کند. که به لحظهٔ قیامت می‌ماند که مردگان تصاویر کهنه و بیجان ذهن که از زمانهای گذشته و آینده در حافظه مدفون شده‌اند سر از خاک ذهن بیرون آورده، جان می‌گیرند و تبدیل به اندیشه‌های زیبا و سرشار از عاقلی و خردمندی می‌شوند.\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eتخمی که مرده بود، کنون یافت زندگی\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eرازی که خاک داشت، کنون گشت آشکار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nهمچون تخمی که از بی‌آبی زیر خاک مرده بود، جان انسان نیز که زیر خار و خاشاک توهمات بیجان شده بود، زنده شده و رازی که در دل داشت آشکار می‌شود.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eشاخی که میوه داشت، همی نازد از نشاط\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eبیخی که آن نداشت، خجل گشت و شرمسار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nنفس یا هویت که خشک و بی بار و بر است و «آن» ندارد، در برابر روان شکفتهٔ انسان که سرشار از میوه‌های نشاط و شادی‌ست خجل و شرمنده شده، سر تسلیم بر خاک می‌گذارد.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eآخر چنین شوند درختان روح نیز\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eپیدا شود درخت نکوشاخ بختیار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nاین درختان روح و روان انسان نیز همچون درختان طبیعت، پائیز و زمستان و بهار دارند که اگر در طی سلوک، بر سرما و سختی و تلخی‌های زمستان نفس صبر داشته باشند و خود و زندگی را همانطور که هست بپذیرند، پر از شاخ و برگهای خوشبختی و خوش‌اقبالی می‌شوند.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/farming.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"194\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/farming.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eلشکر کشیده شاه بهار و بساخت برگ\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eاسپر گرفته یاسمن و سبزه ذوالفقار\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cb\u003Eگویند سر بُریم فلان را چو گندنا\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E(گندنا = تره)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eآن را ببین معاینه در صنع کردگار\u003C\/b\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nشاه بهار جان با ساز و برگش لشکر کشیده، سپر خودشناسی و آگاهی را دست یاسمن و شمشیر نگاه را دست سبزه داده است و می‌گوید: «کجاست آن نفسی که امان تو را بریده، تا با شمشیر گندنای تیز و بران سرش را ببُریم؟». و تو ای انسان، رفتن این کهنگی و مردگی، و نو شدن و جان گرفتن را با چشمان باز در طبیعت و صنع حقیقت مشاهده کن و ببین چگونه جان خشکیدهٔ طبیعت با آمدن شاه بهار، خاک خشک و سرد و یخ‌زده را شکافته، تر و تازه و شاداب سر برآورده است. (و بدان که در درون تو نیز چنین خزان و بهاری در جریان است.)\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E---\u003C\/span\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/ShamsGhazal1121_DrShafieeKadkani.jpg\" style=\"color: #876039; letter-spacing: 0px; text-decoration: none;\" target=\"_blank\"\u003E+ تصویر تعلیقات دکتر شفیعی کدکنی بر این غزل\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"background-color: #fffbe4; font-family: Tahoma; font-size: 13px; line-height: 20px;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=681\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1419250501562872387"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1419250501562872387"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/07\/shams-ghazal-1121.html","title":"قیامت"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}]},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-76356792126266082"},"published":{"$t":"2010-12-30T23:56:00.006+11:00"},"updated":{"$t":"2010-12-31T00:13:09.216+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طبیعت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"}],"title":{"type":"text","$t":"هو الرزاق"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/fishing.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/fishing.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; دوران کارشناسی استادی داشتیم مسن، بسیار مأخوذ به حیاء، \"مبادی آداب\" و البته باتجربهٔ زیاد تدریس و خوش‌سخن. دکتر سجاد اصلاً ادبیات درس می‌داد اما در گرایش ما چون استاد کم بود، انواع دروس را تدریس می‌کرد و بقول دوستان، آچارفرانسه بود. پارسال پریسال هم سری به دانشکده زدم و دیدم هنوز آنجا مشغول به تدریس‌اند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; شاگرد مورد علاقه‌شان بودم و البته دلیل داشت. سوای اینکه دانشجوی مثبتی بودم و درس‌بلد، سئوالات کلامی‌ئی(عقیدتی و فلسفی) می‌پرسیدم که اساتید معمولاً پاسخ خردپسندی برایش نداشتند و این موضوع را در دفتر کارشان هم بین یکدیگر مطرح می‌کردند و بهمین خاطر میانشان اسمی در کرده بودم. لذا دکتر سجاد هم برای اینکه بنوعی من در رودربایستی قرار بگیرم و یک وقت از آن سئوالات کذائی سر کلاس ایشان نپرسم، بارها و بارها سر کلاس درس از من تعریف و تمجید می‌کرد و صد البته در آن سن و در آن جمع بسیار پراناث، برایم خوشایند بود! اما همیشه نیروی کنجکاوی چشم بر این خوشایندی می پوشید و کار خودش را می‌کرد.\u003C\/div\u003E\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; روزی سر کلاس استاد سجاد، بحث از روزی‌رسانی خداوند در کلام‌ و فلسفهٔ اسلامی و نیز درس \"ادیان بزرگ\" بود و ایشان از عقیدهٔ شخصی‌شان، اینکه خداوند روزی‌رسان همهٔ موجودات است و روزی همه را هر روز و بقطع می‌رساند، سخت سخن می‌گفت. دست بلند کردم که سئوال کنم، بتجربه دانست می‌خواهم چه بپرسم! این را در حرکات مردمک چشمانش خواندم. با چند قربان صدقه و \"فرزند دلبندم\" گفتن، و اینکه دهانشان خشک شده است و تشنه‌اند، مرا راهی دفتر کرد تا لیوانی آب برایشان بیاورم. رفتم و آوردم. نشستم. موضوع بحث عوض شده بود! اما هر طور بود با پرروئی اجازه گرفتم و سئوالم را پرسیدم که اگر خدا روزی‌رسان است و روزی همهٔ موجودات را قطعاً به آنها می‌رساند پس این همه انسان یا موجود گرسنه که هر روز تلف می‌شوند ماجرایشان چیست؟\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; استاد در حالیکه لیوان آب در دستشان بود و از سر کبر سن لرزش دستی هم داشتند، بزبان حال می‌گفت: \"اگر گذاشتی آب از گلویم پایین برود.\" سپس سریعاً انگار که بخودشان آمده باشند رو به من کردند و بلند فرمودند: \"عزیز دلم، دیگه قرار نشدها!!\"\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003Eو من هنوز نمی‌دانم ما چه قراری با هم گذاشته بودیم که آنوقت یادم رفته بوده!\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; گمان نمی‌کنم این عقیدهٔ رایج که \"خدا روزی‌رسان است\" با آن معنی مرسومی که از آن می‌شود، صحیح باشد. بله، خدا روزی رسان است(البته بفرض آنکه اصلاً خدائی باشد این را بررسی می‌کنم)، اما این بدان معنی نیست که مثلاً یک موجودی هست که یک مقدار غذا و خوراکی بفرستد اختصاصاً برای هر موجودی و قطعاً هم می‌رسد.\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; جریان و حرکت زندگی و هستی بر اینست که در چرخهٔ حیات غذا تولید می‌شود و مصرف‌کنندگانی هم دارد. بنظرم این معنی درست \"روزی‌رسانی خدا\"ست. اگر چرخهٔ طبیعت بر روال درست خود پیش برود و موانعی جلوی آن را نگیرند، قاعدتاً باید به موجودات غذا هم برسد.\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; البته ممکن است بگوئیم \"روزی آن موجودی که گرسنگی می‌کشد و یا می‌میرد، گرسنگی و یا مرگ است\" که در اینصورت وارد بحث معنویت می‌شویم و این بحثش جداست. در حال حاضر صحبت از غذای مادی می‌کنیم. (همچنین حتی در بحث مادی روزی، گرسنگی و مرگ ناشی از گرسنگی می‌تواند برای چرخهٔ حیات مفید باشد و قسمتی از آن. ولی این بنوعی در موارد تقریباً استثناست و اصل و روال حیات بر این موضوع نیست. اصل بر رسیدن غذا به موجودات است. لذا این موضوع را هم کنار می‌گذاریم.)\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; در دنیای مادی، یک سری موجودات تولیداتی دارند و یک سری موجودات دیگر تولیدات آنها را مصرف می‌کنند و همینطور این چرخهٔ \"روزی‌رسانی\" که توسط انرژی و شور هستی(می‌توانی به آن بگویی \"خدا\") به گردش در ‌می‌آید، ادامه دارد. در عالم انسان‌ها، یک عده گردن‌کلفت آمده‌اند و چوب لای چرخ این چرخه می‌کنند. طوریکه به خودشان سهم بیشتری برسد و تبعاً به عده‌ای دیگر کمتر و یا هیچ هم نرسد.\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; آیا اینکه بسیاری از انسان‌های یک سرزمین خاص در فقر و بی‌خانمانی زندگی می‌کنند و در عین حال در همان سرزمین عده‌ای دیگر در رفاهی فوق‌العاده، بخاطر روزی‌رسانی خداست؟! یعنی روزی یک عده آنطور است و روزی عدهٔ دیگر اینطور؟ آیا خدا خواسته است شاهزاده‌های متعدد عربستان(که خدا بتعدادشان برکت بدهد!) ماهی سی میلیون دلار یعنی روزی یک میلیون دلار خرج کنند؟! یک میلیون دلار می شود یک میلیارد تومان ناقابل، آنهم در یک روز! البته بنده پدرکشتگی و دعوای آباء و اجدادی با سعودی‌اینا ندارم و فقط سر دلبران را در حدیث دیگران عرض می‌کنم، تا بلکه دیوار هم بشنود. و الا مصداق‌های این موضوع در روابط انسانی(؟!) همه جای دنیا هست.\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; در مورد بحث \"روزی\" این سئوال را هم مطرح کنم که: آیا \"روزی\" جز آن مقدار غذائی است که هر موجود مصرف می‌کند تا به زندگی‌اش ادامه دهد؟ از این زاویه هم نگاه کردن به موضوع \"روزی\" تأمل برانگیز است. (بالای دکانش می‌نویسد \"هو الرزاق\" تا پشت این عقیده سنگر بگیرد که \"این ثروتی که دارم، خدا داده است. اگر حسادت کنی به خواست خدا اعتراض کرده‌ای!\")\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; بگذار جوک جالبی که اخیراً دوستی برایم گفته است را هم برایت تعریف کنم. بی‌ارتباط با موضوع صحبتمان و خالی از لطف نیست: سه پسر‌بچه با ۱٠ گردو به پیش ملانصرالدین می‌روند و از او می‌خواهند آنها را بینشان تقسیم کند. ملا می‌پرسد: \"با معیار عدالت آسمانی می‌خواهید بینتان تقسیم کنم یا معیار عدالت زمینی؟\" بچه‌ها با خود می‌گویند لابد عدالت آسمانی بهتر است. لذا از ملا می‌خواهند با عدالت آسمانی تقسیم کند.\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; ملا ۸ گردو به اولی می‌دهد، ۲ گردو به دومی، و دو پس‌گردنی محکم هم به سومی می‌زند!\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; بچه ها اعتراض می‌کنند که: \"این چه عدالتی است، ملا؟!\" ملا می‌گوید: \"خدا هم نعمت‌هایش‌ را بین بنده‌هایش همینجور تقسیم کرده!\" \u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"replies","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/76356792126266082\/comments\/default","title":"نظرات پیام"},{"rel":"replies","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/12\/aliment.html#comment-form","title":"11 نظر"},{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/76356792126266082"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/76356792126266082"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/12\/aliment.html","title":"هو الرزاق"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"thr$total":{"$t":"11"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-4659547166989377427"},"published":{"$t":"2010-12-18T15:50:00.002+11:00"},"updated":{"$t":"2010-12-18T15:51:23.343+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"تلخند"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"}],"title":{"type":"text","$t":"زبان عربی"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/redflag.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg style=\"border:none;\" border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/redflag.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; با خانمی صحبت از ناسازگاری همسر می‌رفت. می‌گفت هر چه می‌کنم حرف حساب را نمی‌فهمد. چه کنم؟ گفتم شاید کار فرهنگی یعنی توصیه به خیر و صلاح و گفتگوی باملایمت و منطق افاقه کند. گفت: نفست از جای گرم بلند می‌شود! این آدمی که من می‌بینم فهم و فرهنگ و منطق پیشکش، ابتدایی‌ترین اصول انسانی را هم متوجه نمی‌شود.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; می‌گویند از ملا نصرالدین ‌پرسیدند: \"ملا، اگر سگ به ما حمله کرد چکار کنیم؟\" ملا گفت: \"آیة الکرسی بخوانید. سگ و اجنه از آیة الکرسی می‌گریزند.\" و کمی با خودش فکر کرد و ادامه داد: \"البته محض احتیاط یک چوبی چیزی دم دستتان باشد. چون بعضی سگ‌ها عربی نمی‌فهمند!\"\u003C\/div\u003E\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"replies","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/4659547166989377427\/comments\/default","title":"نظرات پیام"},{"rel":"replies","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/12\/list.html#comment-form","title":"9 نظر"},{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/4659547166989377427"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/4659547166989377427"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/12\/list.html","title":"زبان عربی"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"thr$total":{"$t":"9"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3411093894829489420"},"published":{"$t":"2010-11-01T23:36:00.001+11:00"},"updated":{"$t":"2010-11-01T23:36:39.051+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"تلخند"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سئوال"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عشق"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"}],"title":{"type":"text","$t":"\"عشق\""},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/divorce.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/divorce.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp; \u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003Eملا نصرالدین از شخص زشت‌رویی پرسید: \"اسمت چیست؟\"\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nآن شخص گفت: \"آدم.\"\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nملا گفت: \"خدا پدرش را بیامرزد که این اسم را روی تو گذاشت. وگرنه با این قیافه از کجا می‌فهمیدیم که تو آدمی؟\"\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"replies","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/3411093894829489420\/comments\/default","title":"نظرات پیام"},{"rel":"replies","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/11\/adam.html#comment-form","title":"6 نظر"},{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3411093894829489420"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3411093894829489420"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/11\/adam.html","title":"\"عشق\""}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"thr$total":{"$t":"6"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-8763688551097087490"},"published":{"$t":"2010-10-17T19:14:00.006+11:00"},"updated":{"$t":"2010-10-17T23:44:45.239+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سئوال"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"محمدجعفر مصفا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"}],"title":{"type":"text","$t":"همانجا"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/PalmBeach01.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"375\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/PalmBeach01.jpg\" width=\"500\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; در \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/molana\/masnawi135.htm\"\u003Eجلسهٔ آنلاین هفتهٔ پیش(جلسهٔ شمارهٔ ۱۳۵ شرح مثنوی)\u003C\/a\u003E قول دادم به تعدادی از سئوالات دوستان که هفته‌ها پیش و بعضی‌ها ماه‌ها پیش مطرح کرده‌اند، بپردازم. مدتی است در جلسات آنلاین کمتر وقت می‌شود به سئوالات دوستان برسیم. علتش هم یکی پرچونه‌گی من است، یکی هم کم بودن وقت هر جلسه. و این دو علت، ظاهراً هیچکدام درمان‌پذیر نیستند!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; بهرحال ضمن عذرخواهی از دوستانی که مدت زیادی است سئوالاتی مطرح کرده‌اند و بنده با ایمیل به آنها نوشته بودم \"بزودی\" دربارهٔ سئوال‌ها صحبت خواهم کرد، با ذکر دو نکتهٔ مقدماتی، به پرسش‌های این دوستان می‌پردازم. نکتهٔ اول اینکه راستش را بخواهید خوش ندارم \"جواب\"دهنده باشم و بنظرم هم کار عاقلانه‌ای نمی‌رسد. یعنی یکی سئوال کند و من جواب بگویم. زیرا سوای اینکه شبههٔ عقل‌کل بودن و همه‌چیزدان بودن من بوجود می‌آید(که البته از این یکی ژست همچین بدم هم نمی‌آید!)، بنظرم سئوال‌ها بطور کلی می‌تواند حداقل چهار حالت داشته باشد.\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u0026nbsp; یکی سئوال‌هایی است که پاسخ‌شان نیاز به دانش دارد، که امروز از صدقه‌سری اینترنت و کتابخانه‌ها، اگر سئوال‌کننده واقعاً ‌اهل تحقیق باشد، می‌تواند خودش بروی سایت‌های علمی و معتبر یا در کتابخانه‌ها پاسخ سئوالش را پیدا کند. دوم سئوال‌هایی است که مربوط به خود سئوال‌کننده است، یعنی سئوالات خصوصی مربوط به زندگی فرد سئوال‌کننده. اینگونه سئوالات را محمدجعفر مصفا می‌گوید سئوالهای \"موردی\"، یعنی همان تشبیه استخر آب گندیده، که نمی‌توانم یک گوشه‌اش را تمیز کنم و باید زیر‌آب استخر را بزنم. مثلاً‌ کسی می‌پرسد: \"من فهمیده‌ام حسودم، یا فلان مشکل اخلاقی را دارم، چطور درمانش کنم؟\" این پرسش از همین دسته سئوالات موردی است. تا زمانیکه گرفتار پندار \"من\" هستیم، اینگونه معضلات اخلاقی بصورت اجتناب‌ناپذیر وجود خواهند داشت و هرچه هم زور بزنیم و خودمان را به در و دیوار بکوبیم، کاریش نمی‌توانیم بکنیم، جلوی خودمان را نمی‌توانیم بگیریم. البته با بکارگیری روش‌هایی می‌توان بطور موقت درمانشان کرد، اما اصل مسئله سر جایش است و پس از مدتی از یک طرف دیگر می‌زند بیرون! پس عاقلانه این است که به اصل مسئله بپردازیم و آن، اضمحلال \"خود\" است. (که البته در جریان خودشناسی می‌فهمیم که \"خود\" یا \"من\" وجود واقعی ندارد که اضمحلالش معنی داشته باشد. در حقیقت، همینکه بفهمم \"من\" واقعی نیست ولی فکر می‌کنم واقعی است، موجب رفع و اضمحلال این پندار \"خود\" می‌شود.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; خوب، کجا بودیم؟ پس در نکتهٔ اول هستیم و آن اینکه چهار نوع سئوال داریم، یکی سئوال‌های دانشی، دوم سئوال‌های خصوصی موردی، و سومی هم سئوال‌هایی است که در روند خودشناسی برای فرد پیش می‌آید و اکثر آنها را خود فرد برای خودش می‌تراشد، یعنی خودساخته است، برای فرار از ماندن و روبرو شدن با \"خود\"، برای فرار از سکوت درونی. می‌گویند ملانصرالدین نشسته بود و سوزن می‌زد به یک جای خودش و داد و هوار می‌کرد و کمک می‌خواست. این سئوالات هم حکم همین قضیهٔ ملانصرالدین را دارد. یعنی بر اثر میل به ملامت خود، خشم نسبت به خود، آزار خود، میل به پیچیده کردن و در خود پیچیدن، شلوغ پلوغ کردن ذهن، و سرهم کردن سئوالاتی برای فکر کردن است، که این پرسش‌ها بوجود می‌آید. قضیهٔ آن دم مارمولک را که یادت هست.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; اما نوع چهارم و آخر پرسش‌ها آن دسته می‌تواند باشد که مشمول این جواب مستطاب مولاناست:\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u003C\/div\u003E\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\u0026nbsp;از همانجا جو جواب ای مرتضی\u0026nbsp;\u0026nbsp; \u0026nbsp;\u0026nbsp; \u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; که سئوال آمد از آنجا مر تو را\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\nیعنی سئوالاتی که درستند و موجه اما پاسخش در درون خودم است و خودم باید آن را در درونم ببینم، نه اینکه کسی برایم بگوید. بر فرض هم که کسی جواب اینگونه سئوالم را ببیند و بدهد، برایم فایده‌ای ندارد. خودم باید درک کنم. چون اگر خودم درک نکنم و مسئله را بطور شخصی در درون خودم نبینم و کسی برایم بگوید، انگار کتابی خوانده‌ام، قصه‌ای شنیده‌ام، دانشی یاد گرفته‌ام، که البته بی‌فایده است. اما وقتی \u003Cb\u003Eخودم\u003C\/b\u003E آن را درک کنم، باعث کشف حقیقت و تجربهٔ حقیقتی در درون خودم خواهد شد. حداقل این حقیقت که اشتباهم چه بوده. \u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; برای اینکه از معضل مبهم‌گویی که این روزها خیلی هم عرفان سنتی گرفتارش است بپرهیزیم، این توضیح را بدهیم که منظور از اینکه می‌گوییم \"باید آن را در درونم ببینم\"، این \"درونم\" یعنی در نحوهٔ اندیشیدنم، در ذهنم، مکانیسم تفکرم. یعنی بطور واضح متوجه شوم که این سئوالم ناشی از چه اشتباه ذهنی‌ئی است. چون کل این \"من\"، یک اشتباه است. ذهن اسیر یک اشتباه شده. حال با نگاه به درون، یعنی دقیقاً نگاه و توجه به نحوهٔ اندیشیدن ذهن، متوجه این اشتباه شوم و مهم اینکه آن را \u003Cb\u003Eخودم بشخصه\u003C\/b\u003E متوجه شوم.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; خوب، این از نکتهٔ مقدماتی اول که بررسی چهار نوع سئوال را شامل می‌شد. نکتهٔ مقدماتی دوم هم اینست که حقیقتش را بخواهید از روی تجربه‌ای که سال‌هاست در زمینهٔ پرسش و پاسخ پیدا کرده‌ام، کمتر سئوالی را سراغ دارم که خود فرد نتواند جوابش را بدهد! دوستانی که تابحال بخش پرسش پاسخ سایت محمدجعفر مصفا را بدقت گوش داده‌اند، شاید متوجه شده باشند که در این پرسش پاسخ‌ها هم، بجز سه چهار مورد، سئوالی که واقعاً موجه باشد وجود نداشته. منظورم از سئوال موجه، در حقیقت سئوال نیست، نوعی درخواست کمک است. یعنی فرد(اگر آگاه باشد و مجرب) می‌تواند با متوجه کردن و نزدیک کردن سئوال‌کننده به مسئله‌اش او را در یافتن خاستگاه سئوال، یعنی همانجا که سئوال آمد مر ورا، کمک کند.\u0026nbsp; پس سئوال موقعی می‌تواند مفید باشد و وجه‌ای داشته باشد، که سئوال‌کننده \u003Cb\u003Eشخصاً\u003C\/b\u003E تا جایی خود را شناخته باشد، مکانیسم ذهن و تفکر را شناخته باشد، تجربه کرده و پیش رفته باشد، حال در جایی نمی‌تواند موضوعی را بدرستی ببیند و نیاز به کمک(نه پاسخ) دارد که اشاره‌ای بگیرد تا باز \u003Cb\u003Eخودش\u003C\/b\u003E ادامهٔ غور و تعمقش را بدهد. (البته اگر فرد کمک‌کنندهٔ آگاه، ناشی باشد و تجربهٔ کافی نداشته باشد، ممکن است پاسخ را درسته در دامن پرسش‌کننده بگذارد! که این البته بسیار بندرت اتفاق می‌افتد، چرا که فرد آگاه، به ضرر این امر واقف است. اگر نباشد، اصلاً آگاه نیست.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; با این مقدمهٔ مفصله بگمانم تکلیف خیلی پرسش‌‌ها روشن شد. بنابراین اگر یکوقت خدای نکرده کسی خواست سئوالی مطرح کند، حواسش به این توضیحاتی که مرقوم شد باشد، تا مبادا با هم دست‌به‌یقه شویم! حالا برویم سراغ سئوالاتی که تا امروز دوستان فرستاده‌اند و ببینم چه نوشته‌اند و با هم درباره‌شان تأملی کنیم.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; راستش من کمی از تایپ این مطلب خسته شده‌ام، بروم یک قدمی بزنم و هوایی بخورم. تا برگردم، تو هم اگر دربارهٔ مطالبی که گفته شد، نظری داری و چیزی بنظرت می‌رسد، بنویس.\u003C\/div\u003E\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"replies","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/8763688551097087490\/comments\/default","title":"نظرات پیام"},{"rel":"replies","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/10\/qa-intro.html#comment-form","title":"15 نظر"},{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/8763688551097087490"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/8763688551097087490"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/10\/qa-intro.html","title":"همانجا"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"thr$total":{"$t":"15"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-6596462424554781006"},"published":{"$t":"2010-09-05T19:14:00.012+10:00"},"updated":{"$t":"2010-09-05T21:01:46.443+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"تلخند"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ملا نصرالدین"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"کتاب"}],"title":{"type":"text","$t":"آش"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: right;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/tomb.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/tomb.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; این عکس را یکنفر توسط ایمیل برایم فرستاده و در زیر آن اینطور نوشته است:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb style=\"color: #990000;\"\u003Eبسم الله الرحمن الرحیم\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; این تصویر نمایی نادر از مقبره رسول اکرم است که برای زائرین بسته است. شاید حتی 0.1% مسلمانان نیز فرصت مشاهده این مکان را پیدا نمی کنند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; لطفاً برای بهرهٔ معنوی، آن را برای همه ارسال نمایید.\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; نوجوان که بودم در خانهٔ پدربزرگ کتابخانهٔ کوچکی بود که حاوی چند توضیح‌المسائل و نهج‌البلاغه و یک مثنوی معنوی درب و داغان و مشتی کتاب تاریخی و غیره بود. یکی از بهترین این کتابها سری سه جلدی کشکول طبسی بود. حاوی مطالب متنوع با قلمی روان از یک عالم دینی خوش‌ذوق و شوخ‌طبع. یکی از حکایتهای طنز بخش فکاهیات این کتاب این بود:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; یکی رفت بالای منبر و گفت: \"حضرت یعقوب را بالای تپه‌ای به دار کشیدند و کشتند.\" پای منبر یکی دیگر گفت: \"کجایش را درست کنیم؟! اولاً حضرت یعقوب نبود و حضرت یوسف بود. ثانیاً بالای تپه نبود و ته چاه بود. ثالثاً نکشتندش و گرگ خوردش. رابعاً اصلاً دروغ بود و گرگ هم نخورده بودش. شایعه کرده بودند!\"\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; حالا حکایت این ایمیل‌هاست و این عکس‌ها. اگر تو هم مثل من تابحال به قونیه و مزار مولانا جلال‌الدین نرفته باشی، توسط جستجویی ساده در اینترنت متوجه می‌شوی که عکس فوق مربوط به مزار مولاناست.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; این اشتباه البته مهم نیست. چیزی که باعث شد در اینباره دست به قلم شوم، محتوای این ایمیل بود. نمی‌دانم تا کی انسان باید \"بهرهٔ معنوی\" را از عکس یا حتی از خود مزار دریافت نماید. این همه مولوی و اصلاً خود پیامبر و دینشان فریاد می‌زنند که چشمهٔ معنویت درون خود توست و انسان‌ها توجه نمی‌کنند. این همه می‌گوید \"معشوق همینجاست\" و باز انسان‌ها در صحرای برهوت بیرونی‌ها سرگشته می‌دوند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; خاطره‌ای الآن یادم آمد، بگذار برایت تعریف کنم. ده پانزده سال پیش سفری به ترکیه داشتم. ایام نوجوانی و چنان که افتد و دانی با همراهی رفته بودم به گردش در استانبول. رفتیم به مسجد سلطان چی چی که اسمش یادم نمی‌آید، آها! مسجد سلطان احمد. همین که عکسش خیلی معروف است و نماد استانبول است. کسی در مسجد بما گفت در موزهٔ آناسوفیا در همین استانبول، سبیل حضرت محمد برای دیدن گذاشته شده! از یکی دو نفر پرسیدیم، آنها هم تأیید کردند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; اتفاقاً موزهٔ آناسوفیا تقریباً روبروی همین مسجد سلطان احمد بود. رفتیم آنجا و دیدیم بسته است. داشتند تعمیرات می‌کردند. خلاصه ما هم \"بی‌بهره\" برگشتیم.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; بگمانم یکی از علل اصلی رونق ظاهرگرایی‌های اینچنینی حفظ سیادت و سروری متولیانی است که منافع مادی یا هویتی‌شان از این راه‌ها تأمین می‌شود. اگر خوب دقت کنیم، همینها هستند که از طرفی این نوع فرهنگ را قویاً اشاعه و حتی تولید می‌کنند و از طرف دیگر هم در مقابل آن فرهنگ درون‌گرایی مقاومت و بلکه ستیز می‌نمایند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; انسان‌هایی با چنین فرهنگ، بقدری گرایش به صورت و ظواهر را برای دیگران مهم و بااهمیت جلوه می‌دهند که پس از مدتی خودشان هم حرف خودشان باورشان می‌شود!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; می‌گویند روزی ملانصرالدین می‌رود نانوایی، می‌بیند صف خیلی شلوغ است. با رندی رو به مردم می‌گوید: \"سر کوچه دارند آش نذری می‌دهند.\" مردم هم صف نان را رها می‌کنند و بدو می‌روند ظرف بیاورند و بسوی سر کوچه راهی می‌شوند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp; ملا که می‌بیند این همه آدم همه مشغول تکاپو و حرکت بسوی سر کوچه هستند، خودش هم باورش می‌شود و با خودش می‌گوید: \"نکند دارند آش می‌دهند؟!\"\u003C\/div\u003E\u003C\/div\u003E"},"link":[{"rel":"replies","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/6596462424554781006\/comments\/default","title":"نظرات پیام"},{"rel":"replies","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/09\/soup.html#comment-form","title":"13 نظر"},{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/6596462424554781006"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/6596462424554781006"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2010\/09\/soup.html","title":"آش"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"thr$total":{"$t":"13"}}]}});