// API callback
related_results_labels_thumbs({"version":"1.0","encoding":"UTF-8","feed":{"xmlns":"http://www.w3.org/2005/Atom","xmlns$openSearch":"http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/","xmlns$blogger":"http://schemas.google.com/blogger/2008","xmlns$georss":"http://www.georss.org/georss","xmlns$gd":"http://schemas.google.com/g/2005","xmlns$thr":"http://purl.org/syndication/thread/1.0","id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115"},"updated":{"$t":"2023-12-16T10:00:59.867+11:00"},"category":[{"term":"خودشناسی"},{"term":"زندگی"},{"term":"خاطرات"},{"term":"عرفان"},{"term":"شعر"},{"term":"اجتماعی"},{"term":"مولانا"},{"term":"عشق"},{"term":"ذهن"},{"term":"سئوال"},{"term":"سکوت"},{"term":"حافظ"},{"term":"خبر"},{"term":"زمین"},{"term":"محمدجعفر مصفا"},{"term":"مطالب دوستان"},{"term":"استرالیا"},{"term":"تلخند"},{"term":"تک‌بیتی‌های ناب"},{"term":"طبیعت"},{"term":"طنز"},{"term":"وب‌سایت"},{"term":"صدا"},{"term":"ازدواج"},{"term":"قرآن"},{"term":"سعدی"},{"term":"محمود"},{"term":"مهملات"},{"term":"کتاب"},{"term":"کودکان"},{"term":"پادکست"},{"term":"فیلم"},{"term":"ویدیوکست"},{"term":"نماز"},{"term":"لم خودشناسی"},{"term":"ضرب‌المثل"},{"term":"ادیان"},{"term":"با مهتاب"},{"term":"فلسفه"},{"term":"علم"},{"term":"با آفتاب"},{"term":"غزلیات شمس تبریزی"},{"term":"حیوانات"},{"term":"ملا نصرالدین"}],"title":{"type":"text","$t":"Panevis.com"},"subtitle":{"type":"html","$t":"پانویس، وبلاگ خودشناسی، عرفان، پادکست‌ها و برنامه‌های صوتی خودشناسی و عرفانی، شرح مثنوی معنوی مولانا، غزلیات حافظ و سعدی، شعر و گل و بلبل"},"link":[{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#feed","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.panevis.com\/feeds\/posts\/default"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/-\/%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88%DA%A9%D8%B3%D8%AA?alt=json-in-script\u0026max-results=6"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88%DA%A9%D8%B3%D8%AA"},{"rel":"hub","href":"http://pubsubhubbub.appspot.com/"},{"rel":"next","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/-\/%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88%DA%A9%D8%B3%D8%AA\/-\/%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88%DA%A9%D8%B3%D8%AA?alt=json-in-script\u0026start-index=7\u0026max-results=6"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"generator":{"version":"7.00","uri":"http://www.blogger.com","$t":"Blogger"},"openSearch$totalResults":{"$t":"22"},"openSearch$startIndex":{"$t":"1"},"openSearch$itemsPerPage":{"$t":"6"},"entry":[{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-3040915255105566308"},"published":{"$t":"2014-03-16T11:07:00.001+11:00"},"updated":{"$t":"2014-03-16T11:08:51.808+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"تک‌بیتی‌های ناب"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سئوال"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"فلسفه"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ویدیوکست"}],"title":{"type":"text","$t":"دلیل آفتاب"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2014\/glass.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2014\/glass.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\nآفتاب آمد دلیل آفتاب\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Ccenter\u003E\n\u003Ciframe allowfullscreen=\"allowfullscreen\" frameborder=\"0\" height=\"309\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/y2PiAJAVLY4?vq=large\" width=\"550\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/video\/Dalile_Aftab.mp4\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت ویدیوی فوق :.\u003C\/a\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=819\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3040915255105566308"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/3040915255105566308"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2014\/03\/insight.html","title":"دلیل آفتاب"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/img.youtube.com\/vi\/y2PiAJAVLY4\/default.jpg","height":"72","width":"72"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-6728522242523712848"},"published":{"$t":"2013-08-06T18:44:00.000+10:00"},"updated":{"$t":"2013-08-06T19:59:56.614+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ادیان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"استرالیا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"حافظ"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سئوال"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سعدی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"قرآن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ویدیوکست"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"کودکان"}],"title":{"type":"text","$t":"دیوار"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Bonnyrigg2013a.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"405\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Bonnyrigg2013a.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;داشتم از خیابانی در منطقه‌ای بنام Bonnyrigg گذر می‌کردم که پدیدهٔ جالبی دیدم. ما هم که نخورده مست و فضول، همینطوری سرمان درد می‌کند برای موضوعات عرفانی، چه برسد به اینکه ابوالفضل هم یاری‌مان کند و چیزی پیش پایمان بگذارد برای اینجور صحبتها. ویدیوی زیر را گرفتم تا درباره‌اش مطلب یا شاید مطالبی بگویم. ببینیم چه می‌آید.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ccenter\u003E\n\u003Ciframe allowfullscreen=\"allowfullscreen\" frameborder=\"0\" height=\"309\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/R2x3hs-QrMc?vq=large\" width=\"550\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/video\/The-Wall_Bonnyrigg2013.mp4\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت ویدیوی فوق :.\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nچند موضوع در رابطه با محتوای این ویدیو:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۱. بنظرم اگر یک انسان سالم، مثلاً یک کودک، این ساختمانها را ببیند، فقط ساختمانهایی را ببیند!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۲. در این وانفسای جنگ و دعوای «من اینم، تو آنی» کردن انسان و تفرق دنیای انسانها همین هم غنیمتی است. اینکه چند دین بتوانند بظاهر هم که شده کنار هم زندگی کنند. حداقل به ضرب و زور قانون و نظم اجتماعی هم که شده، ما انسانها یاد بگیریم می‌شود با عقاید متفاوت کنار هم بود و یکدیگر را تکه پاره نکرد! همدیگر را آزار نداد و اذیت نکرد.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۳. آن دو بیت شعر از گلستان سعدی، این است:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nدو صاحبدل نگهدارند مویى\u003Cbr \/\u003E\nهمیدون سرکشی و آزرم‌جویی\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nو گر بر هر دو جانب جاهلانند\u003Cbr \/\u003E\nاگر زنجیر باشد بگسلانند\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nمی‌گوید اگر دو نفر آدم سالم بین‌شان اختلاف عقیدهٔ زیادی هم باشد، آنها بر آن نقطه اشتراکی که حتی اگر خیلی کم(باندازهٔ مویی) هم باشد، توافق و مصاحبت می‌کنند. اما انسانهای نادان حتی اگر نقطه‌اشتراک‌های عقیدتی زیادی هم داشته باشند(بقدرت زنجیر)، می‌زنند و همین نقاط مشترک بین‌شان را پاره می‌کنند!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;سخن ساده و درستی است. یعنی مهم نیست انسانها عقایدشان چه باشد، مهم اینست که دل‌شان سالم باشد! اگر دل انسان مریض باشد، حتی اگر عقایدی زیبا و فرشته‌گون هم داشته باشد، خروجی‌اش خواه‌ناخواه شر است و نزاع و ستیز. یعنی دل مهم است، روح و روان و بتعبیر قرآن «قلب سلیم» برای زندگی بکار می‌آید، نه جمع‌آوری دانش اخلاقیات و جملات قصار خوشگل خوشگل در مغزمان.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۴. تاریخ زندگی انسانها بوضوح همین حرف سعدی را تایید می‌کند که اگر انسانهای ناسالم(دل‌خراب) و باورمند به یک سیستم و مجموعه عقاید خاص(چه دینی و چه غیر دینی)، دور دستشان بیافتد، دیگران و حتی خودشان را قلع و قمع می‌کنند. مثلاً همین چند وقت پیش(پارسال) انسانهایی که معتقد به بودیسم هستند(بودایی‌ها) در کشور برمه، «کودکان مسلمانان»* را در آتش انداختند و سوزاندند! باور می‌کنی؟! آیا می‌دانیم که یکی از باورهای دین بودایی، اصلی است بنام \u003Ca href=\"http:\/\/fa.wikipedia.org\/wiki\/%D8%A2%D9%87%DB%8C%D9%85%D8%B3%D8%A7\" target=\"_blank\"\u003Eاهیمسا\u003C\/a\u003E به این معنی که هیچ جانداری را نباید آزار داد؟! آنوقت همنوع خودش، آنهم کودک را در آتش سوزانده‌اند!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n(*کودک دین ندارد. عقیده ندارد. خودش در عین دین و پاکی‌ست. از سخنان پیامبر اسلام(ص) است که «حتی گریهٔ کودک، گفتن لا اله الا الله است(توحید)». بنابراین اینکه ما خودمان برچسب دین(عقیده) خاصی به کودکان می‌چسبانیم، از طرف ماست، نه در واقعیت کودکان.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/religion_label.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/religion_label.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;انسانهای معتقد به مسیحیت(مسیحی‌ها)، با وجود تمام توصیه‌ها به مهر و محبت در آئین مسیح، این همه جنگهای صلیبی و کشتار و دوران تفتیش عقاید در سالهای دور راه انداختند و چه آزارها که ندادند و چه کشتارها که نکردند. اسلام عزیزمان هم که، قربانش بشم، در این زمینه پُکونده! نیازی به ذکر نیست.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;پس اصل و باطن موضوع را اگر دقیق شویم، می‌بینیم که در حقیقت این دین و عقیده نیست که عامل خونریزی انسان است. این خود انسان است که چنان مسخ می‌شود که در هر دین و عقیده و آئین و مکتبی که باشد، گرگ می‌شود و به هیچکس و هیچ چیز رحم نمی‌کند. پس این قلب یا همان روح و روان اوست که راهبر زندگی اوست، نه عقاید‌ و دانش اخلاقی‌اش.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۵. اما نگاهی عرفانی و در عین حال سورئالیستی(فراواقعی) هم به ویدیوی مورد بحث بیاندازیم. این سه عبادتگاه بودایی، مسلمان و مسیحی چرا در عین حال که کنار هم هستند، با آن دیوارها از هم جدا شده‌اند؟! اصلاً حتی اگر این دیوارها وجود نداشته باشد، همین که کسی خود را این دینی بداند و کسی آن دینی، در باطن یعنی دیوار! یعنی جدایی و تفرق.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;آیا اصل دین(پاکی) به این معنی نیست که همه از یک ذات و حقیقت و فطرت پاک منشاء داریم؟\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nجنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه\u003Cbr \/\u003E\nچون ندیدند حقیقت، ره افسانه زدند (حافظ)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;دیوار یعنی این طرفی وجود دارد و آن طرفی. بی‌دیواری یعنی اصلاً نه اینطرف هست نه آنطرف! دقت کنیم که بی‌دیواری به این معنی نیست که این طرف و آن طرف با هم دوستند، بلکه وقتی دیوار نباشد یعنی اصلاً این طرف و آن طرفی وجود ندارد! تو و من اصلاً مطرح نیست که آشتی‌شان معنی داشته باشد! نه اینکه «تو هستی و من هم هستم، ولی با هم آشتی هستیم»!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Bonnyrigg2013b.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"405\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/Bonnyrigg2013b.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;ادیان بجای اینکه هویت‌زدا، من‌زدا باشند، هویت‌ساز شده‌اند! انسان چون خودش(دلش، روانش) مسخ شده، هر امر مفید دیگری هم که در زندگی‌اش می‌توانسته برایش فایده داشته باشد(دین) را نیز مسخ کرده است و از کارکرد اصلی‌اش انداخته است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;لذا اموری مانند «گفتگوی ادیان»(هرچند در این بلبشوی جنگ و خونریزی بین انسانها غنیمتی‌ست اما) به درد همان موسسه زدن و دک و پز می‌خورد و خلاص. چطور ممکن است تا وقتی تو هستی و من هستم، تا وقتی من خود را (بلحاظ روانی) چیزی می‌دانم و تو چیزی، صلح و آشتی وجود داشته باشد؟!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;اینها(گفتگوی ادیان) کار بنیادی و اساسی نیست، بساطی‌‌ست صوری و تزئینی. کار بنیادی این است که انسان(یعنی هر انسان) عمیقاً متوجه مخرب بودن و ویرانگری هستی و هویت، اینکه «این منم و آن تو» و اینکه «من چیزی هستم» تا چه حد فاسد‌کننده است، بشود. آگاه بشود که هستی، ناگزیر تفرق و فرقه فرقه شدن انسان را در پی دارد.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nمنبسط بودیم یک جوهر همه\u003Cbr \/\u003E\nبی‌سر و بی‌پا بدیم آن سر همه\u003Cbr \/\u003E\n(این «بودیم» از نظر زمانی نیست. نه اینکه در گذشته‌های تاریخی دور. اسطوره‌ای‌ست، فرازمانی.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nیک گهر بودیم همچون آفتاب\u003Cbr \/\u003E\nبی‌گره بودیم و صافی همچو آب\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nچون بصورت آمد آن نور سره\u003Cbr \/\u003E\nشد عدد چون سایه‌های کنگره\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nکنگره ویران کنید از منجنیق\u003Cbr \/\u003E\nتا رود فرق از میان این فریق\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;بوسیلهٔ منجنیق آگاهی است که این کنگره‌های تفرق،(که چیزی جز فکر نیست)، از بین می‌رود. اگر نه تو باشی و نه من(بلحاظ روانی)، صلح و آشتی هم معنی ندارد! اصلاً مسئله‌ای نخواهد بود که حل آن، موضوعیت پیدا کند! اصلاً نیازی به آشتی و صلح وجود ندارد. و همهٔ این دم و دستگاههای بیرونی مانند سازمان ملل و صدها سازمان دیگر نیز موضوعیت نخواهند داشت. و این زیبایی حقیقت است، نه صلح و نه جنگ، بی‌کنگره بودن، منبسط بودن بقول مولانا. آیا متوجه اصل قضیه هستیم؟\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;همانجا در Bonnyrigg که بودم، با خودم می‌گفتم که اگر اینجا این ساختمانها نباشد، یک پارک یا دشت گسترده باشد، و انسانها بیایند در آن دراز بکشند و آسمان را تماشا کنند، چه ساده و زیباست.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;خوب، این البته همان بیان فراواقعی از آن ویدیو و آنچه دیده بودم است. روشن است که منظورم واقعیت این ساختمانها نیست و نمی‌گویم که ای کاش این بناهای فیزیکی نبودند. مسئلهٔ انسان که این ساختمانها یا آن دیوارها و سیم‌خاردارها نیست. روشن است که حتی اگر مکانی باشد برای تأمین آرامش انسان برای عبادت و وصل به حق، خیلی هم مطلوب است و خوب و مفید. منظور اینست که چه اینها(ساختمانها) باشند و چه نباشند، \u003Cb\u003Eدرون انسانها\u003C\/b\u003E باید دشتی ساده و فراخ باشد.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;این تفرق ساختمانها تجلی درون انسانهاست. همین تفرق و جدایی و تکه پاره بودن درون و روان ماست که باعث بوجود آمدن این مرزها و سیم‌خاردارهاست. ما چون درونمان متفرق و جداشده است اینطور در بیرون نیز اینیم و آنیم. هستیم!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nموضوع اینست که ما این جریان تفرق درونی‌مان را متوجه شویم. ببینیم.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nهمزبانی خویشی و پیوندی است\u003Cbr \/\u003E\nمرد با نامحرمان چون بندی است (بندی = زندانی)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nای بسا هندو و ترک همزبان\u003Cbr \/\u003E\nای بسا دو ترک چون بیگانگان\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nپس زبان محرمی خود دیگرست\u003Cbr \/\u003E\nهمدلی از همزبانی خوشترست\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nاین انسان‌های همدل(دلهای سالم) هستند که ارتباط حقیقی با هم دارند. هر چه که دو نفر با هم همزبان و هم‌عقیده و حتی هم‌کیش و آئین باشند، تا وقتی همدل نباشند هیچ ارتباط و حرف و کلامی بین آن دو، از نظر حقیقت، وجود ندارد. و تنها، ساحت «نبودن»، ساحت بی‌حرفی است که در آن همدلی و ارتباط دلها بطور خودبخوی و طبیعی هست. بدون هیچ تقلا و اجبار کردنی.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=714\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/6728522242523712848"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/6728522242523712848"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/08\/the-wall.html","title":"دیوار"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/img.youtube.com\/vi\/R2x3hs-QrMc\/default.jpg","height":"72","width":"72"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-7506042770718573343"},"published":{"$t":"2013-07-02T20:55:00.000+10:00"},"updated":{"$t":"2016-11-03T12:09:41.123+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طبیعت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طنز"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ویدیوکست"}],"title":{"type":"text","$t":"کرامت!"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/sabzi-polo-ba-mahi.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/sabzi-polo-ba-mahi.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;پارسال تابستان با عده‌ای از دوستان سفری کردیم به کردستان و در روستای قروه، شهر سنندج و روستای کومایین سیر و سیاحت. اوقات خوشی با دوستان عزیز حمید در قروه، مختار در سنندج و کومایین، و نصیر و محمد و میکائیل و کوروش بسر شد. طبیعت کردستان دیدنی و دهان‌بند بود. هر چند بقول نصیر، «هیچ زمانی برای گردش در طبیعت کردستان مانند اردیبهشت نمی‌شود»!\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;سنندج خانقاه رفتیم. شب جمعه بود و مراسم ذکر، دف و سماع. روز بعدش، جمعه صبح کله سحر، از سنندج راهی روستای کومایین شدیم. مراسم سالانهٔ دراویش بود بر سر مزار بعضی از مشایخ آنها. با شیخ حسن عزیز آشنا شدم. البته اینکه می‌گویم «شیخ» من باب اصطلاح است، و الا ایشان بسیار جوان است. (کلمهٔ «شیخ» در عربی اصلاً یعنی «پیرمرد»، اما معنی اصطلاحی آن «مرد بزرگوار»، «رئیس طایفه» و «مرشد» است.)\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/kordestan2012_koomayeen.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/kordestan2012_koomayeen.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; آن روز چندین گروه از دراویش به کومایین آمده بودند و خیلی شلوغ بود. خانواده‌های زیادی هم از صبح زود آمده بودند و بساط پیک‌نیک و طبیعت‌نشینی‌شان براه بود. مراسم درویش‌ها شامل دف‌زنی و رقص سماع (بشیوهٔ خودشان) و «خوردن» تیغ صورت‌تراشی، سنگ، سیخ و شمشیر فرو کردن در صورت و اینجور کارها بود.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;فیلمهای خوبی آن روز گرفتم که اگر فرصت کنم روزی روزگاری بطور کامل روی سایت خواهم گذاشت.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;\u003Ca href=\"http:\/\/youtu.be\/ozS-um3uBtQ\" target=\"_blank\"\u003Eاین ویدیوی کوتاه\u003C\/a\u003E از آن سفر هم\u0026nbsp;فعلاً بعنوان اشانتیون! تا ببینم کی فرصت می‌شود ویدیوهای دیگر را بگذارم.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: red;\"\u003Eتوجه:\u003C\/span\u003E در ویدیوی زیر صحنه‌هایی هست که ممکن است دیدنش برای بعضی‌ها ناخوشایند باشد. البته همچین زیاد هم نیست.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Ccenter\u003E\n\u003Ciframe allowfullscreen=\"allowfullscreen\" frameborder=\"0\" height=\"309\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/ozS-um3uBtQ?vq=large\" width=\"550\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/video\/Koomayeen1391.mp4\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت ویدیوی فوق :.\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n---\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/weblog.mossaffa.com\/2013\/04\/qa29.html\" target=\"_blank\"\u003E+ ویدیویی مرتبط با این یادداشت\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=675\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/7506042770718573343"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/7506042770718573343"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/07\/sheikh-yavar.html","title":"کرامت!"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/img.youtube.com\/vi\/ozS-um3uBtQ\/default.jpg","height":"72","width":"72"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-1187799676784050371"},"published":{"$t":"2013-06-01T21:50:00.001+10:00"},"updated":{"$t":"2013-06-01T22:10:31.698+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"لم خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"نماز"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ویدیوکست"}],"title":{"type":"text","$t":"یک لم"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/laser-beam.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/laser-beam.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #666666;\"\u003Eلم (به کسر لام و تشدید میم) یعنی بازی، تمرین، قلق، فوت و فن\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;دوست عزیزم، محمدرضا، پارسال هدیه‌ای بمن داد. از این خودکارها هستند که برای معلم‌هاست، یک طرفش خودکار و طرف دیگرش چراغ‌قوه لیزری دارد. من هم که، می‌دانی، مثل چارلی‌ چاپلین در فیلم \"عصر جدید\"ش که هر چیز دم دستش می‌رسید فکر می‌کرد مهره است و باید پیچانده شود، حتی دکمه‌های دامن آن خانم، بمحض گرفتن و بازی کردن با قسمت لیزرش، ایده‌ای بذهنم آمد. و واقعاً چقدر این تشبیهی که در \u003Ca href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=iAMiEmq1Xg8\" target=\"_blank\"\u003Eویدیوی زیر\u003C\/a\u003E می‌بینید بر عملکرد ذهن منطبق است و مفید است برای تمرین و بازی با تصاویر ذهن:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Ccenter\u003E\n\u003Ciframe allowfullscreen=\"allowfullscreen\" frameborder=\"0\" height=\"309\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/iAMiEmq1Xg8?vq=large\" width=\"550\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/video\/laser-practise.mp4\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت ویدیوی فوق :.\u003C\/a\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;اگر این لم را بارها تمرین کنیم تا برایمان ملکه شود، تحقق مدیتیشن بسیار روان‌تر صورت خواهد پذیرفت. و اختیار تصاویر تا حد بسیار زیادی دست خودمان می‌آید. بقول معروف، کار نیکو کردن از پر کردن است! ممارست، ممارست، ممارست.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n---\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/search\/label\/%D9%84%D9%85%20%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C\"\u003E+ یادداشت‌های دیگر با موضوع \"لم خودشناسی\"\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/podcast.panevis.com\/search\/label\/%D9%84%D9%85%20%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C\" target=\"_blank\"\u003E+ پادکست‌های با موضوع \"لم خودشناسی\"\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=653\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1187799676784050371"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/1187799676784050371"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/06\/laser-practise.html","title":"یک لم"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/img.youtube.com\/vi\/iAMiEmq1Xg8\/default.jpg","height":"72","width":"72"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-7374283005198403458"},"published":{"$t":"2013-04-21T02:36:00.000+10:00"},"updated":{"$t":"2013-06-09T15:29:08.247+10:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"استرالیا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خاطرات"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طبیعت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ویدیوکست"}],"title":{"type":"text","$t":"غارهای جنولان"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/JenolanCaves_Mar13.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-justify: 1em; margin-left: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/JenolanCaves_Mar13.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;جای شما خالی روز دوم فروردین امسال زدیم به طبیعت. سفری یک روزه به \u003Ca href=\"http:\/\/www.jenolancaves.org.au\/\" target=\"_blank\"\u003Eخطهٔ روح‌پرور(!) غارهای جنولان\u003C\/a\u003E، حدود دویست کیلومتری سیدنی، کمی آنطرف‌تر از \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2012\/06\/three-sisters.html\"\u003Eمنطقهٔ \"سه خواهرون\"\u003C\/a\u003E یا کوههای آبی(Blue Mountains) که فکر می‌کنم معرف حضور انورت باشد. دشت‌ها و دره‌های بسیار زیبایی در مسیر بود و خوشبختانه بسیار خلوت، طوریکه ترسی زیبا آدم را برمی‌داشت.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ccenter\u003E\n\u003Cdiv style=\"overflow-x: auto; width: 540px;\"\u003E\n\u003Cimg src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/JenolanCaves_Panorama1.jpg\" \/\u003E \n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999;\"\u003Eتصویر فوق پانوراماست. دکمهٔ زیر تصویر را بسمت چپ و راست بکشید.\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;در طول مسیر لابلای درختهای جنگل مترسکهای سفید که تداعی‌کنندهٔ روح بودند گذاشته شده بود و روی تکه کاغذی کنار آنها نوشته شده بود: \"قتل‌های اسرارآمیز\"! آدم را یاد \u003Ca href=\"http:\/\/www.parsplanet.com\/film\/gb.asp?DO=READ\u0026amp;skipp=53\" target=\"_blank\"\u003Eفیلم \"پروژهٔ جاودگر بلر\"\u003C\/a\u003E می‌انداخت. بعد که \"یا‌حضرت‌عباس‌کنان\" به دهکده یا منطقهٔ اصلی غارها عز شرف پیدا کردیم کاشف به عمل آمد که حکایت این \"ارواح قاتل\" در حقیقت جزئی از اسطوره‌های رایج مردم آن منطقهٔ جنولان بوده و برای اینکه این داستانها و اسطوره‌ها را زنده نگه دارند چنین ابتکار جالبی کرده بودند.\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003Ccenter\u003E\n\u003Cdiv style=\"overflow-x: auto; width: 540px;\"\u003E\n\u003Cimg src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/JenolanCaves_Panorama2.jpg\" \/\u003E \n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/center\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999;\"\u003Eتصویر فوق نیز پانوراماست. دکمهٔ زیر تصویر را بسمت چپ و راست بکشید.\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\"\u003E\n\u003Cspan style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/span\u003E\n\u003Cspan style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp; \u0026nbsp;بعد از حدود سه ساعتی طی طریق و عبور از دره‌های سرسبز و مرتفع، تقریباً شبیه به... شبیه به هیچ کجا، شبیه خودش، به ناحیهٔ غارهای جنولان گام نهادیم. چند کوه که در دل آنها غارهایی دارای قندیل یا همان استالاگمیت و استالاگتیت بود. فکر می‌کنم حدود هفت هشت غار بود در آن محوطه. گشتن داخل هر کدام حدود دو ساعتی وقت می‌برد.\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;جالب آنکه وقتی وارد غار می‌شوی در سطح حرکت نمی‌کنی بلکه بیشتر در عمق و بسوی زیر زمین می‌روی. گاهی مسیر بسیار تنگ می‌شود اما چون همه جا را بخوبی پله‌کشی کرده‌اند، برای حرکت مشکلی پیش نمی‌آید. آب زیادی در غارها نبود. بعضی غارها که اصلاً آب نداشت و یکی از آنها فقط در حد یک حوض بزرگ آب داشت و از این نظر اصلاً به شکوه غار علیصدر همدان نمی‌رسید. اما حرکت در عمق زمین تجربهٔ خوبی به انسان می‌داد.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;غارها اکثراً بصورت تالار تالار یا دهلیز دهلیز بودند. و پر از قندیل‌های زیبا. در یکی از دهلیزها، راهنما لامپ‌ها را خاموش کرد و از بازدیدکننده‌ها خواست کسی صدایی ایجاد نکند. چنان سکوتی وجود داشت که تابحال هیچ کجا نشنیده(!) بودم. راهنما می‌گفت اگر این تاریکی و بی‌صدایی ادامه داشته باشد، کم کم حس‌های دیگر انسان هم از کار می‌افتد. نمی‌دانم آیا واقعاً‌ اینطور است یا نه. اما سکوت(بیرونی) بسیار خالصی بود.\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;غار اول که حدود یک ساعتی در آن به تفحص می‌پرداختیم را راهنمای میانسال و بسیار مطلعی برایمان توضیح می‌داد. که مثلاً قدمتش چقدر است، جنس قندیلها چیست، هر کدام از دهلیزها را چه کسانی برای اولین بار پیدا کرده‌اند و از اینجور اطلاعات. معمولاً هم انسان‌ها بجای دیدن واقعیت آن محل، دوست دارند اطلاعات را بشنوند اوه اوه کنند و چشمهایشان را گرد و خودشان را هیپنوتیزم و متعجب کنند. (یادم باشد دربارهٔ موضوع \"حیرت\" بعداً چیزی بگویم. هر چند شاید \u003Ca href=\"http:\/\/podcast.panevis.com\/search\/label\/%D8%AD%DB%8C%D8%B1%D8%AA\" target=\"_blank\"\u003Eدر پادکست‌ها گفته باشم قبلاً.\u003C\/a\u003E) خلاصه آنکه راهنمای اول با آب و تاب کلی اطلاعات در می‌کرد. اما در غار دوم راهنما جوان بود و خیلی هم تنبل و کم حرف و باحال!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/podcast\/img\/2013\/0200_Kar-e-Kheesh.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/podcast\/img\/2013\/0200_Kar-e-Kheesh.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;مثلاً می‌رسیدیم به یک قندیل بزرگ و سفید. همه دورش جمع می‌شدند و منتظر بودند راهنما با آن چراغ‌قوه‌اش نور بیاندازد و توضیح دهد که مثلاً این قندیل چند میلیون سال طول کشیده تا تشکیل شده تا بگویند: \"!Wow\". اما این راهنما رفته بود یک گوشه ایستاده بود و توی حال خودش بود! ازش سئوال کردند: \"این قندیل چند سالشه؟\" گفت: \"بر طبق تحقیقات، زمین‌شناسان و محققان طی چندین سال پژوهش و بررسی به این نتیجه رسیده‌اند که عمر این استالاگمیت باید حدود خیلی باشه!\"\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;\u003Ca href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=2LJskCJLg3Q\" target=\"_blank\"\u003Eویدیوی سیزده چهارده دقیقه‌ای زیر\u003C\/a\u003E شامل تعدادی عکس و فیلم است که آن روز گرفتم.\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ccenter\u003E\n\u003Ciframe allowfullscreen=\"allowfullscreen\" frameborder=\"0\" height=\"309\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/2LJskCJLg3Q?vq=large\" width=\"550\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/video\/JenolanCaves_Mar13.mp4\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت ویدیوی فوق :.\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n---\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\nمرتبط با این یادداشت:\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/podcast.panevis.com\/2013\/04\/0200-kar-e-kheesh.html\" target=\"_blank\"\u003E+ پادکست \"کار خویش\"\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2012\/06\/three-sisters.html\"\u003E+ یادداشت \"سه خواهرون\"\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=621\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/7374283005198403458"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/7374283005198403458"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/04\/jenolan-caves-mar13.html","title":"غارهای جنولان"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/img.youtube.com\/vi\/2LJskCJLg3Q\/default.jpg","height":"72","width":"72"}},{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-6325115.post-305096798992095665"},"published":{"$t":"2013-02-09T00:27:00.000+11:00"},"updated":{"$t":"2013-02-09T13:15:11.367+11:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"اجتماعی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"خودشناسی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ذهن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"زندگی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سعدی"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"سکوت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"شعر"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"طبیعت"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عرفان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"عشق"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"قرآن"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مطالب دوستان"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"مولانا"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"ویدیوکست"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"کتاب"}],"title":{"type":"text","$t":"دل‌آرام"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv dir=\"ltr\" style=\"text-align: left;\" trbidi=\"on\"\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141.htm\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"666\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi141_AhadPanahi.jpg\" width=\"450\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999;\"\u003Eبرای دیدن تصویر در اندازهٔ اصلی روی آن کلیک کنید.\u003C\/span\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;در \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2012\/12\/khayyami.html\"\u003Eیادداشتی با عنوان \"خیامی\"\u003C\/a\u003E دربارهٔ تألیفات مرحوم کاظم برگ‌نیسی \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2012\/12\/khayyami.html\"\u003Eمطلبی کوتاه\u003C\/a\u003E نوشته بودم. یکی دیگر از تالیفات ارزشمند ایشان، شرح دو جلدی غزلیات سعدی است. تا جائی که اطلاع دارم، در بازار کتاب، تاکنون چهار شرح و توضیح برای غزلیات سعدی نوشته شده:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۱. شرح دو جلدی مرحوم کاظم برگ‌نیسی‌ست از مرحوم(!) انتشارات فکر روز، دو جلدی\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۲. \"شرح غزلهای سعدی\" تألیف دکترها محمدرضا برزگر خالقی و \u0026nbsp;تورج عقدایی از انتشارات زوار\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۳. \"غزلیات‌ شیخ‌ شیراز، سعدی‌\" با مقدمه‌ و شرح‌ بهاءالدین‌ اسکندری‌\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n۴. غزلیات‌ سعدی‌، با معنی‌ واژه‌ها و ... از دکتر خلیل‌ خطیب‌رهبر (یک جلد)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u0026nbsp; \u0026nbsp;از شرح‌های فوق، مورد سوم را بنده ندیده و نخوانده‌ام. از سه مورد دیگر، آنِ برگ‌نیسی از همه بهتر و پرمایه‌تر است. بعد از آن، شرح برزگر خالقی.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi_Bargnaysi.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi_Bargnaysi.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;شرح برزگر خالقی(با خالقی مطلق شاهنامه‌کار اشتباه نشود) هم باید خوب باشد. بنده آن را در عصری تابستانی، وقتی منتظر دوستی بودم، در فروشگاه شهر کتاب پارک ساعی تهران دیدم و کمی از آن را مطالعه کردم.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi_DrBarzegarKhaleghi.jpeg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"400\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi_DrBarzegarKhaleghi.jpeg\" width=\"300\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\nخوب و شسته‌رفته نوشته شده. قبلاً هم شرح \u003Cb\u003Eحافظ\u003C\/b\u003E دکتر برزگر خالقی را خوانده بودم (و می‌خوانم). آن را هم ساده و گویا نوشته‌اند. لذا بگمانم شرح سعدی‌شان هم خوب باشد. شرح دکتر خطیب‌رهبر هم بدی نیست! اما بطور کلی شرح‌های حافظ و سعدی دکتر خطیب‌رهبر هم خیلی قدیمی‌اند و هم بنوعی نان سرقفلی‌شان را می‌خورند! چرا که سالهاست در کلاسهای دانشکده ادبیات دانشگاه تهران کارهای خطیب‌رهبر تدریس می‌شوند و لذا معروفند. چون در قدیم شرح‌های دیگری نبوده و فقط شرح‌های خطیب‌رهبر وجود داشته، کارهای ایشان بیشتر شناخته شده و سر زبانها افتاده است و همه بصورت سنتی و تقلید از همدیگر، آنها را بهم توصیه می‌کنند! شرح‌های دیگران(ردیف‌های یک و دو در فهرست فوق) بمراتب از شرحهای خطیب‌رهبر غنی‌‌ترند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.persian-language.com\/article-789.html\" imageanchor=\"1\" style=\"clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/sadi-dar-ghazal-saeed-hamidian.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u0026nbsp; \u0026nbsp;دربارهٔ غزلیات سعدی یک کتاب خیلی خوب سالها پیش، از دکتر سعید حمیدیان منتشر شده بود بنام \"سعدی در غزل\". این کتاب البته شرح غزلیات سعدی نیست اما موضوع‌بندی بسیار خوبی از غزلیات ارائه داده و بحث عرفانی بودن برخی غزلیات سعدی را مطرح نموده و به آن پرداخته است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;بر اساس محتویات این کتاب و نیز برداشتها و تأملاتی، طی دوازده جلسه حدود هشت سال پیش، مباحثی مطرح و بیان شد که بجز جلسهٔ اول، باقی جلسات پرمحتوی از آب درآمد. بجز دو جلسهٔ آخر، باقی آن جلسات بصورت فایل‌های RealMedia روی \u003Ca href=\"http:\/\/www.4shared.com\/dir\/jQPKq1hu\/_online.html#dir=OeB4pTat\" target=\"_blank\"\u003Eاین صفحه\u003C\/a\u003E هست. نمی‌دانم کیفیت صوتی فایلها چطور است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;دربارهٔ کتاب \"سعدی در غزل\"\u0026nbsp;\u003Ca href=\"http:\/\/www.persian-language.com\/article-789.html\" target=\"_blank\"\u003Eاین مطلب خواندنی‌ست.\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;یکی از زیباترین غزلیات سعدی غزلی است به مطلع: \"هر که دل‌آرام دید، از دلش آرام رفت \/ چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت\". ماه‌ها پیش قصد داشتم شرحی بر این غزل بنویسم. از دوست عزیز آقای احد پناهی، که خط بسیار خوشی دارند تقاضا کردم این غزل را خوشنویسی کنند و ایشان محبت کرده \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141.htm\" target=\"_blank\"\u003Eتابلوهای زیبایی از این غزل\u003C\/a\u003E، که در همین یادداشت هم مشاهده می‌کنید، را فرستادند. دیگر کارهای بسیار چشم‌نواز آقای پناهی و همسرشان را در \u003Ca href=\"http:\/\/www.facebook.com\/ahad.panahi\/photos_stream\" target=\"_blank\"\u003Eاین گالری می‌توانید تماشا کنید.\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;در آن زمان فرصت پیش نیامد تا غزل \"دل‌آرام\" را شرح کنم. تا اینکه مدتی پیش با شرح کاظم برگ‌نیسی \u003Ca href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=ph39ja4a_KM\" target=\"_blank\"\u003Eخلوتی داشتم و حظی\u003C\/a\u003E، و بد ندیدم از پری‌سیما خانم عزیز بخواهم این غزل را نگاهی خودشناسانه بیاندازند و تفسیر کنند. آنچه در ادامه می‌آید، شرح و تفسیر ایشان است همراه با گاه‌پرانتزهایی از بنده.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ccenter\u003E\n\u003Ciframe allowfullscreen=\"allowfullscreen\" frameborder=\"0\" height=\"309\" src=\"http:\/\/www.youtube.com\/embed\/ph39ja4a_KM?vq=large\" width=\"550\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\u003C\/center\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/video\/DelAram.mp4\" target=\"_blank\"\u003E.: دریافت ویدیوی فوق :.\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eهر که دلارام دید، از دلش آرام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eچشم ندارد خلاص، هر که درین دام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;وقتی سکوت تجربه شد، و در روح و روان انسان آرامش و سکون برقرار شد، دیگر مشغولیات ذهنی آرام و قرار انسان را می‌گیرد. پس از تجربهٔ سکوت، بازی با تصاویر و پندارها و sensation گرفتن از آنها نه تنها هیچ آرامشی به انسان نمی‌دهد بلکه ناآرامش هم می‌کند. بطوریکه ترجیح می‌دهد حتی اگر در حالت گرفتگی روحی، قبض، هم باشد، نکبت، بی‌قراری و عدم آرامش درونی را دوباره تجربه نکند. کسی که سکوت را تجربه کرد می‌داند به دامی افتاده که دیگر هیچ راه رهائی از آن وجود ندارد.(و چه دام خوشی!) بنابراین چاره‌ای جز ماندن با همان حالتی که هست ندارد.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;(\"چشم ندارد خلاص\" یعنی انتظار و توقع خلاص و رهایی دیگر ندارد. این ظاهراً یک تناقض است که گاهی می‌گویند \"با دیدن معشوق انسان آرام می‌گیرد\" و گاهی می‌گویند \"انسان ناآرام و بی‌قرار می‌شود\". مثلاً مولانا جایی می‌گوید: \"جز به خلوتگاه حق آرام نیست\" اما بسیاری جاها هم انسان دارای کیفیت عشق را مستسقی(تشنهٔ آب) معرفی می‌کند. کسی که برای نوشیدن آب \"در هوایش بی‌قرار و بی‌آرام است روز و شب\": \"گفت من مستسقی‌ام، آبم کَشد \/ گرچه می‌دانم که هم آبم کُشد. هیچ مستسقی بنگریزد ز آب \/ ور دو صد بارش کند مات و خراب\". نیز خود سعدی باز جایی دیگر می‌گوید که این دلارام را \"نی نی دلارامش مخوان! کز دل ببرد آرام را!\". روشن است که این تناقض صرفاً در فرم و ظاهر است. و \"چون به معنی رفت، آرام اوفتاد\"!)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eیاد تو می‌رفت و ما عاشق و بی‌دل شدیم\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eپرده برانداختی، کار به اتمام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141_1.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"333\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141_1.jpg\" width=\"500\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;انسان وقتی به خط خودشناسی و سیر و سلوک می‌افتد در ابتدای کار چون از حقیقت بصورت دانش و معرفت ذهنی آگاه می‌شود این دانش یا یاد ذهنی از حقیقت، انسان را عاشق و بی‌قرار حقیقت می‌کند. ذهن یک هستی یا \"من\" برای خودش متصور است، و یک وجود و یا شخصیت برای حقیقت! و این \"من\" را عاشق \"حقیقت\" می‌بیند. در کیفیت \u003Cb\u003Eبودن\u003C\/b\u003E نیست، بلکه در وضعیت ذهنی \u003Cb\u003Eخواستن\u003C\/b\u003E، و در طلبِ \u003Cb\u003Eشدن\u003C\/b\u003E است. اما بمرور و با گذشت زمان، وقتی که با عمق و گسترش آگاهی و بکارگیری لم‌های خودشناسی، سکوت محقَق می‌شود، دیگر انسان هیچ عاشق و معشوقی، یا \"خود\"ی \u0026nbsp;و \"حقیقت\"ی در میان نمی‌بیند.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;(\"کار تمام می‌شود\"! به تعبیری عرفانی از رباعی‌ئی از خیام، \"چون پرده برافتد، نه \"تو\" مانی و نه \"من\"! وقتی وصل به ذات اتفاق افتد، در آن لحظه هیچ تعینی نیست. نه تعین \"من\" و نه تعین \"حق\".)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eماه نتابد به روز، چیست که در خانه تافت؟\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eسرو نروید به بام، کیست که بر بام رفت؟\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;وقتی انسان خوداشعاری دارد، خود را دانای امور می‌داند. اما نمی‌داند که خیلی هم نادان است و با عینک تصاویر و اوهام به خود و امور بیرونی نگاه می‌کند. نمی‌تواند واقعیت امور را بوضوح و روشنی - آنطور که هست - ببیند. یعنی وقتی انسان در حال اندیشه‌گری است، برای هر چیزی حتی برای خودش یک تصویر ذهنی ساخته و لذا واقع‌بین نیست.(تصویربین، \"خود\"بین است.) حقیقت، خودش را نشان نمی‌دهد و یا به عبارت دیگر انسان قادر بدیدن ذات و اصالت درونی خود نیست. مثل ماه که در روز نمی‌تابد و یا دیده نمی‌شود. یا سرو که در پشت‌بامها نمی‌روید. سکوت هم با گفتگوی ذهن، با مثبت‌اندیشی و با خواستن ذهنی محقَق نمی‌شود. بنابراین وقتی چنین اتفاقی می‌افتد(تجربهٔ حقیقت)، دل انسان گرم و روشن می‌شود. آرامش و سکون در آن برقرار می‌شود. حتماً ذهن در کیفیت بی‌اندیشه‌گی، بدون قضاوت و بدون تصاویر ذهنی بوده و اوهام و تصاویر و پندارها رفته‌اند. انسان از این حالت و کیفیت متعجب و در حیرت می‌شود. و چون برای ذهن این کیفیت قابل توصیف و منطقی نیست، به یک امر یا واقعهٔ محال و ناممکن تشبیه‌اش می‌کند. \u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;(می‌گوید چطور ممکن است ماه در روز روشن پیدا شود، یا سرو در بام بروید؟! اظهار شگفتی‌ئی است لطیف و زیبا! در عین حال این معنی را متضمن است که کار حقیقت خلاف قواعد رایج و عادت ذهن است. وجهی از تمثیل \"در آمدن شتر در خانهٔ مرغ\" که در مثنوی آمده است، از این جهت که حقیقت طبق الگوی ذهن عمل نمی‌کند. ذهن، الگوساز است. در حالیکه حقیقت، ورای هر الگویی، عملکرد منحصر بفرد خودش را دارد. ماه - طبق الگو و قاعده - همیشه در شب می‌تابد و نیز برای درخت سرو خلاف عادت است که بر بام رشد کند. اینها سمبل عملکرد ذهنند. ذهن همه چیز را ثابت و طبق دانش و دانسته‌های محفوظ در حافظه می‌بیند، نه چیزی پویا، متغیر و در حرکت مستمر. این یعنی عملکرد ذهن از روی الگو، از روی دانسته‌هایش. حال آنکه حقیقت خلاف این است. حقیقت دائماً در حرکت و پویایی است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp; این موضوع هم بلحاظ جهان بیرونی(ماده) صادق است و هم درونی. بگمانم در مورد جهان بیرونی، بحث روشن باشد: اینکه جهان ماده هم در هر لحظه در حال نو شدن است. در مورد جهان درون نیز ما هر لحظه بلحاظ روانی در حرکت و تغییر و لذا در حال نو شدنیم. اما ذهن، همه چیز را ثابت و فیکسه، بصورت تصویر ثابت می‌بیند و فرض می‌کند. مثلاً من از فلانی یک تصویر دارم. تصویری ذهنی که بر اساس مجموعهٔ دانسته‌ها و تجربیاتم از ارتباط با او در ذهنم شکل گرفته. این تصویر ذهنی من از او، برآیند مجموعه دانش و تجربیاتم از اوست. حال دیگر فکر می‌کنم آن شخص، همینی است که من فکر می‌کنم! در صورتیکه او در حال تغییر است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;از این مهمتر، ارتباط الگویی و ایستای من با خودم است. من از خودم هم تصویر دارم. تصویری ثابت. در حالیکه من هم هر لحظه در حال تغییر، حرکت درونی و پویایی هستم. یعنی حق یا همان ذات انسانی، بخلاف قاعدهٔ ذهن عمل می‌کند. این است که برای ذهن، شگفتی‌آور است. بطور کلی ذهن از چیزی شگفت‌زده می‌شود که برایش تازه است و قبلاً تجربه نکرده. لذا حق چون بدیع است(بدیع السماوات و الارض)، همیشه موجب شگفتی، حیرت و حیرانی است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;یکی از تأویلهای عرفانی که از ترم \"معجزه\" در ادیان، می‌شود کرد، آنست که گفته شد.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eمشعله‌یی بر فروخت پرتو خورشید عشق\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eخرمن خاصان بسوخت، خانگه عام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;وقتی خورشید واقع‌بینی در ذهن طلوع می‌کند، این خورشید پر نور و گرم چنان بر خرمن دانسته‌ها و اندوخته‌های اعتباری و ذهنی اعم از مقام، جایگاه، ارزش‌ها و اعتبارهایی که انسان همه را با عنوان هستی‌اش و زندگی‌اش جمع کرده، آتش می‌زند و توهمی بودن آنها را آشکار می‌سازد که تمامی این متعلقات فکری را می‌سوزاند و از بین می‌برد. در واقع منظور از این سوختن همان بی‌ارزش شدن و از چشم افتادن این ارزش و اعتبارها نزد فرد است. چرا که عمیقاً به پوچی و بی‌ریشه بودن این متعلقات ذهنی پی‌برده است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eعارف مجموع را در پس زانوی صبر\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eطاقت بودن نبود، ننگ شد و نام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;انسان آگاه و توجه‌کننده به اندیشه‌های توهمی خاطرش مجموع است. پراکندگی، پریشانی و از فکری به فکر دیگر پریدن در ذهنش نیست. در تصاویر ذهنی آرامش و خوشبختی نمی‌جوید. در پی \"این چنین باشم\" و \"آن چنان باشم\" نیست. یعنی همیشه در حالت و کیفیت صبر و مراقبه است. با خود می‌ماند و خود را به همان صورت که هست می‌پذیرد. اما بر یک چیز نمی‌تواند صبر کند و طاقت داشته باشد. واقع‌بینی بر اثر آگاهی عمیق و صبر و مراقبه چنان بر وی غالب می‌شود که رفتارهایش خلاف نُرم و هنجارهای پذیرفته شدهٔ جامعه می‌شود. هر چقدر بخواهد در برابر بروز این حالات و رفتارهای خلاف سنتها و آداب و رسوم (کلیشه‌ای) جامعه صبوری بخرج دهد و مثل دیگران زندگی و یا رفتار کند، در نهایت نمی‌تواند. از نظر جامعه آبرو حیثیتش را از دست می‌دهد. دیوانه، ساده دل و یا احمق و کودن می‌نماید. ظاهر مشعشع و پر طمطراق ندارد. پس در اینجا صبر نداشتن و طاقت نیاوردن را بمعنی آن نوع زندگی و رفتارهای جامعه‌پسند می‌گیریم که انسان آگاه نمی‌تواند با آنها کنار بیاید.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sherography-facebook-Sadi141.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" height=\"258\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sherography-facebook-Sadi141.jpg\" width=\"540\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"color: #999999;\"\u003Eطرحی مفهومی از مطلع غزل مورد بحث، کار\u0026nbsp;\u003Ca href=\"http:\/\/www.facebook.com\/Sherography\" target=\"_blank\"\u003Eصفحهٔ شعروگرافی\u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eگر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eحاصل عمر آن دم است، باقی ایام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;انسانی که در سیر و سلوک است بخوبی آگاه است که اگر کل زندگی و عمرش را بخواهد با معیارهای حقیقی و واقعی - و نه ذهنی و منبعث از ارزشهای جامعه - بسنجد و محک بزند، تنها لحظاتی را می‌تواند بگوید واقعاً زندگی کرده که با حقیقت و اصالت درونش بوده است. باقی زندگی‌اش همه خسران، پوچی، سرگردانی و بیهودگی بوده. به تعبیر قرآن جز لهو و لعب نبوده است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;(اغراق نیست اگر بگوییم یک بار تحقق حضور، وصل، مدیتیشن، درک و تجربهٔ عشق ارزشی برابر با کل زندگی دارد. چرا که زندگی فقط وقتی زندگی است که انسان در ذات و اصالتش باشد. غیر از آن، مرده‌گی است. علاوه بر آن، آن \"دم\" یا لحظهٔ وصل، در حقیقت دیگر \"دم\" و زمان نیست که یک \"دم\" و لحظه محسوب شود! چون ذهن در کیفیت بی‌زمانی فرو شده است! این بیت بسیار ساده، روشن و در عین حال عمیق است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;در کتاب الهی‌نامه، عطار این موضوع را بصورت حکایتی لطیف از مجنون و لیلی بیان کرده است:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/ganjoor.net\/attar\/elahiname\/ebkhsh3\/sh11\" target=\"_blank\"\u003Eسؤال کردن آن درویش از مجنون که \"سال عمر تو چندست؟\"\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;شخصی از مجنون پرسید كه چند سال عمر کرده‌ای؟ گفت:\"هزار و چهل سال\"! پرسشگر گفت:\"مگر ديوانه‌تر(!) شده‌ای كه ناسنجيده‌تر سخن می‌گويی؟\". مجنون گفت:\"در همهٔ عمرم يك بار به ليلی رسيده‌ام و آن به جای هزار سال است. و از وقت ولادتم چهل سال می‌‌گذرد.\"\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nمگر پرسید درویشی ز مجنون\u003Cbr \/\u003E\nکه چندست ای پسر سن تو اکنون؟\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nجوابش داد آن شوریده احوال\u003Cbr \/\u003E\nکه سن من هزارست و چهل سال\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nبدو گفتا چه می‌گوئی تو غافل\u003Cbr \/\u003E\nمگر دیوانه‌تر گشتی تو جاهل؟\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nپس او گفتا بسی سر وقت بودست\u003Cbr \/\u003E\nکه لیلی یک نفس رویم نمودست\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nچل عمر منست و این زیانست\u003Cbr \/\u003E\nولی عمر هزاران آن زمانست\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nچو این چل سال من با خویش بودم\u003Cbr \/\u003E\nز نقد عمر خود درویش بودم\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nولی آن یک زمان سالی هزارست\u003Cbr \/\u003E\nکه با لیلی مرا خود بی‌شمارست\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nهزاران سال یک دم باشد آنجا\u003Cbr \/\u003E\nچه می‌گویم کزین کم باشد آنجا\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nچو دریابد وجود بی‌نهایت\u003Cbr \/\u003E\nدو عالم را عدم ماند ولایت\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nالبته این موضوع می‌تواند به بحث \"زمان\" نیز کشیده شود. اینکه حقیقت فارغ از زمان است و ذهن، سازنده و اسیر زمان! اینکه درک و تجربهٔ \"بی‌زمانی\" چیست و آن ساحت چه خصوصیاتی دارد. از آن بحث نیز می‌توان باز سری به صحرای کوانتوم زد! خواستم بگویم: \"این زمان بگذار تا وقت دگر\"، اما چرا \"وقت دگر\"؟! اگر جداً علاقمند باشی خودت می‌روی دنبالش(درون خودت) و به وعده‌های سر خرمن پانویس دل نمی‌بندی.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eهر که هوائی نپخت، یا به فراقی نسوخت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eآخر عمر از جهان چون برود، خام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;اگر انسان در طول عمر بر توهمی بودن \"خود\" و شخصیت آگاه نشود و هوای عشق و حقیقت در دل نپروراند، و همچنان در چاه ذهن و نفس بماند و رنج چاه را نداند، و اصلاً متوجه نباشد که در چه رنج و دردی دارد زندگی می‌کند، و در نتیجه از وجود اصیلش آگاه نشود، و در فراق آن بی‌طاقت نشود، بهنگام مرگ جسمی که پردهٔ توهم بکنار می‌رود و واقعیت بر وی آشکار می‌شود، متوجه خواهد شد که چه بلائی بر سر روح و روانش آورده است. مثل زمانی که انسان - بر اثر آگاهی - بیچارگی روح و روانش را مشاهده می‌کند. دلیل ترس انسان از مرگ، چسبیدن به تعلقات ذهنی است که حتی دم مرگ نمی‌تواند از آنها دل بکند. اما کسی که پیش از مرگ جسمی بر پندار \"من\" مُرده و (\u003Cb\u003Eداوطلبانه\u003C\/b\u003E) از آن دل کنده است(همان مرگ عرفانی)، زندگی‌اش بیهوده نبوده و همچون میوه‌ای پخته و رسیده است که زمان مرگ جسمی در حقیقت زمان چیدن آن است. بنابراین به آسانی از شاخه جدا می‌شود!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eما قدم از سر کنیم در طلب یار خویش\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eراه به جایی نبرد هر که به اقدام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141_3.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141_3.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;برای تجربهٔ حقیقت، نمی‌شود هم در ذهن بود، اسیر شخصیت بود، اندیشه‌گری کرد و در عین حال \u0026nbsp;حقیقت را هم با همان ذهن و اندیشه خواست. پس برای تجربهٔ سکوت، عدم یا هیچ، بایستی پندار هویت را که جایگاه آن در ذهن یا سر است زیر پا گذاشت! بر \"هستی\" مُرد و در کیفیت خاموشی، احتماء و نخواستن، - حتی نخواستن \"حقیقت\" - \u0026nbsp;ماند. در واقع در کیفیت سکوت دیگر کسی وجود ندارد که چیزی بخواهد. بلکه حقیقت ورای افکار و ذهن، خودش را طلب می‌کند، نه انسان در ذهن. و هیچکس هم نمی‌تواند با قدمهای فکر و اندیشه، با مثبت‌اندیشی و با تلاش ذهنی در کیفیت سکوت قرار بگیرد. فکر می‌کنم در جلسهٔ ۱۳۹ شرح مثنوی باشد که بیتی از سعدی خوانده شد به این معنی که \"این سر را باید در پای عزیزان فدا کرد وگرنه بدوش کشیدنش بار سنگینی است\". سر سمبل هویت فکری و منظور از عزیزان همان حقیقت است.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n(سر چو نه در پای عزیزان بود \/ بار گرانی‌ست کشیدن به دوش!\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;\"قدم از سر کردن\" اصطلاح امروزی‌اش \"با کله رفتن\" است. یعنی با شور و اشتیاق و جدیت اقدام کردن. یعنی ای عزیز، اگر بدانی ذات و اصالت تو چه چیز فوق‌العاده‌ای است، اگر بدانی \"یار\" چیست و با \"یار\" بودن یعنی چه(که نمی‌دانی)، آنوقت با کله، با تمام وجود و جدیت، \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/01\/fear-of-god.html\"\u003E\"آنچنان که بر سرت مرغی بود ...\"\u003C\/a\u003E عمل می‌کنی. با پا بر \"هستی\" نهادن پیش می‌روی. هرطور شده به هر روشی که شده، حتی بروش سعی و خطا \"مُردن بر خود\" را یاد می‌گیری.)\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eخاطر سعدی به عشق میل نکردی، ولیک\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cb\u003Eمی که فرو شد به کام، عقل به ناکام رفت\u003C\/b\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;با توجه به مصرع دوم، خاطر در اینجا عقل جزئی است. تا زمانیکه انسان با ذهن، با عقل جزئی زندگی می‌کند، با عقل جزئی به تفسیر زندگی می‌پردازد، هم از زشتیها و رنجهای ناشی از \"من\" بی‌خبر است و هم از زیبائی دشت عشق و حقیقت آگاه نیست. پس نه یادی از حقیقت می‌کند و نه میلی به آن(که درون خودش است) دارد. لذا برای آرامش و خوشبختی، به امور بیرون از خود متوسل می‌شود. اما وقتی به وجود زائدهٔ توهمی \"شخصیت\" آگاه می‌شود و شیرینی، مستی و \u0026nbsp;فراغت ناشی از سکوت و بی‌فکری را می‌چشد، دیگر عقل جزئی ناکارآمد می‌شود.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\nپایان شرح غزل. تشکر از پری‌سیما خانم عزیز.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u0026nbsp;این هم بهترین و زیباترین حُسن ختام، اصل اصل و خود خود نی‌نی دلآرام خانم! کوچولوی علی آقا، عکاس‌باشی قصهٔ ما، که به احتمال بسیار زیاد منظور سعدی از \"نی نی دلآرامش مخوان، کز دل ببرد آرام را\" این پرنسس باشد.\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/DelAram_Padash.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 0em; margin-right: 0em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" src=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/DelAram_Padash.jpg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n---\u003Cbr \/\u003E\nچند صفحهٔ مرتبط با این یادداشت:\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n+ شرح کاظم برگ‌نیسی بر غزل مذکور: \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi141_Bargnaysi_a.jpg\" target=\"_blank\"\u003Eصفحهٔ اول\u003C\/a\u003E، \u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi141_Bargnaysi_b.jpg\" target=\"_blank\"\u003Eصفحهٔ دوم\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Sadi141_Khatibrahbar.jpg\" target=\"_blank\"\u003E+ تعلیقات دکتر خلیل خطیب‌رهبر بر غزل دلارام\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.net\/panevis\/img\/2013\/delaram-sadi141\/Ahad-Panahi_Sadi141.htm\" target=\"_blank\"\u003E+ صفحهٔ تصاویر خطاطی غزل \"دل‌آرام\" سعدی توسط آقای احد پناهی\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.facebook.com\/ahad.panahi\/photos_stream\" target=\"_blank\"\u003E+ گالری کارهای آقای احد پناهی\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv\u003E\n\u003Ca href=\"http:\/\/www.panevis.com\/2012\/12\/khayyami.html\"\u003E+ یادداشت \"خیامی\"\u003C\/a\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv dir=\"rtl\" style=\"text-align: justify;\"\u003E\n\u003Cspan style=\"font-size: 9pt;\"\u003E\u003Ca href=\"http:\/\/paneviscomments.blogfa.com\/comments\/?blogid=paneviscomments\u0026amp;postid=563\u0026amp;timezone=12600\"\u003Eنظـرات \u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/305096798992095665"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"http:\/\/www.blogger.com\/feeds\/6325115\/posts\/default\/305096798992095665"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"http:\/\/www.panevis.com\/2013\/02\/delaram-sadi141.html","title":"دل‌آرام"}],"author":[{"name":{"$t":"Unknown"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"16","height":"16","src":"https:\/\/img1.blogblog.com\/img\/b16-rounded.gif"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/img.youtube.com\/vi\/ph39ja4a_KM\/default.jpg","height":"72","width":"72"}}]}});